Educatieve non-profit organisatie voor een gezonde en duurzame leefstijl

Categorie: Diabetes

Voedingsaanpassingen bij Diabetes

Elke laatste donderdag van de maand, lees je een nieuw bericht op de Groene Dag-blog.

Hoewel miljoenen mensen problemen met diabetes ondervinden, zijn ze zich er over het algemeen niet van bewust dat hun problemen enorm kunnen worden verlicht door hun voedingswijze aan te passen. Diabetes is de 8e belangrijkste doodsoorzaak, omdat diabetici uiterst kwetsbaar zijn voor arteriosclerose en zeer vatbaar zijn voor hartaanvallen en beroertes. De meeste diabetici eten het standaarddieet dat de meeste andere mensen eten. Als gevolg hiervan ondergaan de meeste van hen gedurende een periode van zeventien jaar die volgt op de ontdekking van hun diabetische aandoening, grote gezondheidsproblemen, waaronder een hartaanval, nierfalen, beroertes en blindheid. In The Lancet, de Britse medische publicatie, rapporteerde Dr. Inder Singh een onderzoek waarin 80 diabetespatiënten werden geplaatst op zeer vetarme diëten – 20 tot 30 gram per dag – en suiker verboden. Tegen de tijd dat zes weken waren verstreken, had meer dan 60% van de patiënten geen insuline meer nodig. Het cijfer steeg uiteindelijk tot 70%, en degenen die achterbleven hadden slechts een klein deel van de insuline nodig die voorheen nodig was. Alle 80 gevallen werden gevolgd gedurende periodes variërend van zes maanden tot meer dan vijf jaar, en het succes van de voedingsverandering werd in de loop van de tijd bevestigd.

Deze kennis is al 48 jaar bekend, maar diabetici zijn over het algemeen niet op de hoogte van deze dieetkwestie, en dit resulteert in veel onnodig lijden, enorme winsten voor de medische en farmaceutische industrie en onnodige vroege dood voor veel mensen. Opzettelijke criminele nalatigheid? Ja. We spreken niet over de zeldzame en zeer ernstige vorm van diabetes die kinderziekte wordt genoemd en die in veel opzichten een andere ziekte is. Het is een situatie waarbij de alvleesklier in gebreke is geraakt en niet genoeg insuline kan maken, of in sommige gevallen helemaal geen insuline.

Diabetes en de aanwezigheid van sporenelementen in de voeding

In 1972 deelde Dr.Walter Metz de Council for Advancement of Science mee dat hij bereid was te wedden dat een meerderheid van diabetes-gevoelige patiënten in twee ziekenhuizen, als ze extra hoeveelheden chroom in hun voeding kregen, beter in staat zouden zijn om hun lichaamsglucose onder controle te houden. Het punt was om een ​​theorie te testen dat chroomgebrek bijdroeg aan de aandoening. Het werk van Dr. Metz is nooit betwist. Chroom is blijkbaar een van de sporenmineralen, samen met zink, dat essentieel is voor de goede werking van insuline in het lichaam. Volgens Kühnau en Von Holt is zink noodzakelijk voor de binding van insuline aan de eilandjes van Langrahans in de pancreas – binding die nodig is voor de functionele en morfologische intergriteit van B-cellen. In de geavanceerde verhandeling over mineraal metabolisme, vestigen C.L. Comar en Felix Bronner ook de aandacht op de zink-insuline-relatie. Kobalt en selenium kunnen ook betrokken zijn, omdat ze in concentratie variëren met zowel glucose- als insulinetoediening, volgens Dr. D.Behne, van het Berlijnse Hahn-Meitner Instituut. Het klinische belang van dergelijke bevindingen werd onderstreept in een artikel over juveniele diabetes in het aprilnummer van Nutrition Today van april 1971, waarin werd gesuggereerd dat het metabolisme van sporenelementen zoals chroom en zink kan worden gewijzigd bij mensen met deze aandoening. Aangezien de twijfelachtige praktijk van het raffineren van tarwebloem leidt tot een duidelijk verlies van dergelijke sporenelementen, is dit een gebied dat moet worden aangepakt. Beide sporenelementen zijn verkrijgbaar in een plantaardig dieet.

Andere degeneratieve aandoeningen die worden beïnvloed door verandering in het dieet.

Eliminatie van suiker, vlees, eieren, zuivelproducten en vetten in het dieet, plus de opname van vezels en de opname van meer vegetarische voeding, kan ten minste de volgende voorwaarden verbeteren: hypoglykemie, multiple sclerose, Zweren, constipatie en darmproblemen, obesitas, artritis, galstenen, hypertensie, bloedarmoede, astma en salmonellose.

Hoewel wordt gesteld dat tekorten aan chroom niet voorkomen, is meer aandacht voor chroom toch aangewezen voor volgende symptomen van een tekort aan chroom:

  • slechte bloedglucoseregeling
  • verzwakte botten en verlies van botmassa
  • verminderde energie, algemeen gevoel van malaise
  • diverse signalen van huidproblemen
  • hoger risico op hoog cholesterol en hartcomplicaties
  • verminderde concentratie – slecht geheugen
  • achteruit gaande gezondheid van de ogen
  • verandering in eetlust en gewicht
  • problemen in groei en ontwikkeling
  • vertraagde wondgenezing
  • Er zijn veel voedingsmiddelen met chroom, maar deze hebben gewoonlijk niet meer dan 1 of 2 microgram per portie. In graanproducten kunnen hogere gehaltes voorkomen.
  • Biergist bevat het meeste chroom en wellicht is het gebruik van biergist als voedingssupplement om deze reden zo populair geweest. Andere voedingsmiddelen met een hoog chroomgehalte zijn eierdooiers en uien.
  • Andere voedingsmiddelen die chroom bevatten zijn appels, sinaasappels en druiven, bananen, volkoren rijst, peulvruchten, paddenstoelen, groenten zoals alfalfa, wortelen, broccoli, paprika, aardappelen, Romeinse sla, spinazie en rijpe tomaten, en tarwekiemen.

Chroom maakt deel uit van de glucosetolerantiefactor (GTF) en verhoogt de glucosetolerantie door ondersteuning van de insulinewerking. Daarnaast verbetert chroom de verhouding tussen LDL- en HDL-cholesterol in het bloed. Voldoende chroom kan van belang zijn om de vetopslag in het lichaam onder controle te houden. Voeding rijk aan industriële (vrije) suikers verhoogt de uitscheiding van chroom.

De behoefte aan chroom situeert zich tussen 20 en 40 microgram per dag. In onze nieuwe editie van Natuur en Gezondheid, gaan we dieper in op de betekenis van dit micromineraal.

Diabetes

met enkele vragen & reacties

“Als men eenmaal begonnen is met insuline te gebruiken, is het dan nog moge- lijk om zonder medicijnen te leven ? “

“Ondanks alle onderzoeken en medicatie krijg ik mijn suikerspiegel niet onder controle. Ik heb spier- en evenwichtsklachten, heb over heel mijn lichaam ont- stekingen, en nu beginnen mijn ogen snel achteruit te gaan. Kunt u mij raad geven hoe ik dit verder moet aanpakken voor het te laat is?”

“Is er volgens u iets te doen aan diabetes – op een natuurlijke manier? “

“U spreekt altijd over fruit en groenten in uw publicaties. Maar als diabetespatiënt wordt mij het gebruik van fruit ten stelligste verboden. Ik heb nooit fruit gegeten, en kan het dus nu ook niet doen. Wat is dan volgens u de voeding die ik wel zou mogen gebruiken? Men kan toch niet de hele dag door groenten eten? Wat eet men dan als ontbijt, en ‘s middags en ‘s avonds. En zijn er ook suggesties voor tussendoor. De dokter adviseert mij om kleine maaltijden te eten, om de twee uur, zeven à acht keer per dag. Maar ik mis een beetje ideeën om dit op een gezonde manier te doen.”

“Ik heb uw raad gevolgd en ik weet niet hoe u te danken. Mijn dokter weet het en hij vertelt het niet door aan zijn patiënten. Dat vind ik het ergste.”

Iedere keer als ik geconfronteerd word met diabetes en suikerziekten, moet ik onwillekeurig terugdenken aan mijn eigen suikerverleden en al de gevolgen die dit heeft gebracht.

Als je de huidige ontwikkeling van diabetes volgt, dan kan je er niet naast kijken. Daarnaast zijn de verwachtingen alles behalve rooskleurig. Als de prognoses kloppen zullen we de komende jaren langzaam een dalende levensverwachting krijgen, naarmate diabetes in aantal en ernst toeneemt.

Ongeveer vijftien jaar geleden had ik een gesprek met de ouders van twee kin- deren (4 en 6), met diabetes en beginnende symptomen van diabetes, over wat er met de voeding zou moeten gebeuren. Het waren gemotiveerde biotuiniers en zouden niets kopen dat niet biologisch gekweekt was. Hoe ongelukkig dan ook dat die kinderen aan diabetes leden… Maar wat aten en dronken die jongelui?

Geen cola meer? Maar wat moeten ze dan drinken? En geen chocopasta op hun boterham? En geen taart of koekje? En geen ijs, geen zelf gemaakte confi- tuur, geen hagelslag of snoepjes? Maar meneer, dat is geen leven, dan zijn ze al dood. Zoiets kan je van ons toch niet vragen? We kunnen onze kinderen toch niet in een bokaal opsluiten… Als ze onder andere kinderen zijn, kunnen we hen toch niet verbieden om van die dingen te genieten waar andere kinderen zo met smaak van eten? Het was één lang gesprek in deze stijl. Je kunt wel voorstellen met welk schuldgevoel ik bleef zitten dat ik die mensen hun leven zo ondersteboven zette en al het “goede” waar mensen zo van genieten van de tafel veegde. Daar sta ik dan als mens. Wat een rotjob, denk ik dan, mensen wakker schudden uit hun droom of sprookje. Hoe voorzichtig ik het ook probeerde, het was altijd moeilijk. Was ik te voorzichtig, kreeg ik opmerkingen dat ik geen omwegen moest maken, maar moest vertellen waar het op aan kwam. Ging ik recht door zee, dan kreeg ik het deksel op de neus… Er waren natuurlijk uitzonderingen, mensen die het allemaal goed beluisterden en er een levensproject van maakten, die het (soms met vallen en opstaan) in de praktijk brachten.

En dan kom ik voor deze brief nog eens af met zo’n verhaal. Ik geef niet op. Ik ga ervan uit dat er toch nog een beetje logica in de mens zit en dat een mens als het erop aankomt toch nog iets over heeft om zijn leven te verbeteren (in de lengte en de breedte).

Diabetes vind ik net als andere degeneratieziekten te ernstig om mijn lippen op elkaar te houden en te zwijgen. Het artikel dat nu volgt, is eigenlijk te beknopt om tot in detail te gaan, maar ik hoop dat het aan het denken zet en dat daar de gepaste actie uit voortvloeit.

DIABETES – hoe kan je er iets aan doen,

zonder gebruik te maken van medicijnen? (gebaseerd op adviezen van Dr. Bernarr)

Diabetes mellitus gaat in stijgende lijn als doodsoorzaak. Talrijke miljoenen Europeanen lijden aan diabetes en de schatting loopt dat er wereldwijd tussen de 200 en 250 miljoen mensen lijden aan diabetes. De meeste diabetici hebben een leeftijd van veertig en ouder.

Het woord diabetes komt uit het Grieks en betekent “doorloop”. Voeg hier “mellitus” aan toe en je krijgt “honingzoete doorloop”, verwijzend naar het opmerkelijk verlies van water door urinering ofte polyurie, met de zoete smaak – een zoete-urine-ziekte.

Als je opgewonden raakt, of als gevolg van oververmoeidheid, overprikkeling of door ongezonde levens-praktijken, kan het lichaam in een toestand komen van systemische toxicose en dit geeft verlies van suikers via de urine.

Diabetes is een symptoom en het gevolg van een totale lichaams-vergiftiging. Met lichaamsvergiftiging bedoel ik een autogene of een zelfgegenereerde toxi- sche toestand, dat wil zeggen van binnenuit geïntoxiceerd door de toxines die men van buiten naar binnen heeft gebracht. Alleen als er een deficiëntie bestaat in het excretiesysteem, gaat het lichaam toxines accumuleren in de vloeistoffen en weefsels van het lichaam, om bij een voldoende hoeveelheid, een overlast te bezorgen in de integriteit van het lichaam.

Toxemia komt op uit een gelimiteerde of een onderdrukte lichaamsreiniging, die op zijn beurt het gevolg is van enervering, een conditie met verminderde zenuwenergie. Wanneer door een verspilzuchtige wijze van leven de lichaamskrachten nutteloos worden opgebruikt, waardoor de zenuwenergie in overmaat opgebruikt wordt, vermindert het eliminerend vermogen van de reinigingsorganen.

Wanneer de pancreas van een geënerveerde en geïntoxiceerde persoon over- werkt raakt door het overmatig gebruik van zetmeel en suikers, volgt er eerst irritatie, daarna ontsteking, gevolgd door zwelling om tenslotte doorheen een degeneratief proces te gaan met destructie van gedeelten van de eilandjes van Langerhans. Het resultaat is dat het vermogen om suikers te binden vermin- dert. Vanaf nu spreken we van diabetes.

De vergiftiging van de pancreas is secundair ten opzichte van de gehele lichaamsintoxicatie. Door het feit dat het lichaam en zijn organen permanent belast worden door de levensgewoonten, wordt het ganse systeem uitgeput. Eén van de symptomen die dit kan uitlokken is een verminderde insulinesecre- tie.

Diabetes is een aandoening die gewoonlijk geassocieerd wordt met een vermin- derde koolhydratenstofwisseling. Zie het als een degeneratieziekte waarbij de betacellen van de eilandjes van Langerhans in de pancreas gestoord of beschadigd worden. De betacellen scheiden de suikerdrager insuline af. De beschadiging of de vernietiging van deze cellen komt altijd op rekening van toxische substanties of van medicijnen.

De eilandjes van Langerhans zijn kleine orgaantjes in de pancreas. De pancre- as zelf is een langgerekt orgaan achter de maag.

Er zijn twee types van diabetes. Diabetes Type 1 wordt ook genoemd juveniele diabetes, of jeugddiabetes. Deze ontwikkelt zich in de kinderjaren en geeft in- sulineafhankelijkheid.

Type 1 staat voor ongeveer 10% van alle diabetespatiënten.

Daarnaast is er Diabetes Type 2 , of ouderdomsdiabetes. Hier is zelden insuli-neafhankelijkheid, gezien de bijna normale waarden van insuline.

Beide types hebben hoge bloedsuikerwaarden.

De pancreas scheidt een hormoon af, dat insuline wordt genoemd, rechtstreeks in de bloedstroom. Insuline pikt de suikers op in de bloedstroom en moet de suikers eerst doorheen de interstitiële membranen transporteren. De cellen zwemmen in een bad van interstitiële vloeistoffen. Insuline helpt om de glucose doorheen het celmembraan te loodsen, vooral van de motorische spieren, de vetcellen, de hartspier, de uterus en ander zacht spierweefsel, en organen. De enige zone waar het geen actie voert om de opname te bevorderen, is naar de hersencellen.

Insuline speelt een voorname rol in de suikerstofwisseling binnen de cel. Op deze manier wordt glucose gebruikt door het lichaam voor beweging en warmteproductie. Insuline staat het lichaam toe om glucose op te slaan onder de vorm van glycogeen in spieren en de lever.

Als de insuline geen suikers opneemt in het bloed, gaat het ook niet naar de in- terstitiële vloeistof of de cellen. Gezien de lichaamsweefsels geen voeding krijgen, is het begrijpelijk waarom de diabeticus constant hongerig is en veel eet.

Als de suikers niet ter beschikking van de cellen worden gehouden, vinden al- lerlei veranderingen plaats. Om te beginnen accumuleert de suiker in het bloed. Dit kan stijgen tot wanneer de diabetische coma wordt bereikt. Of het lichaam kan het uit het lichaam werken door het langs de nieren weg te pompen.

Het ideale bloedsuikerniveau wordt bepaald tussen 80 en 120. Sommige men- sen hebben grote verschillen in hun suikermetingen, tussen 40 en 400, zonder dat ze daarom aan diabetes lijden. De test om te bepalen of men diabetes heeft, wordt genoemd de “glucosetolerantietest”.

Na een testmaaltijd worden bloed en urinestalen genomen voor de glucosemarkers.

De diagnose van diabetes mellitus is gebaseerd op een glucoseniveau dat uit- zonderlijk hoog is over een zekere aanhoudende periode, na de inname van de testdosis.

Symptomen van diabetes zijn grote dorst, uitzonderlijke eetlust met verlies van lichaamsgewicht, hoofdpijn, depressie, constipatie, zoete adem, pyorrhea, bloe- dend tandvlees, nausea, braken, verlies eetlust, vaginale jeuk, verlies van sek- suele potentie, nierproblemen, gezichtsverslechtering, zweren, eczeem, zwakte of vermoeidheid.

Toegevoegde insuline werkt als een vreemd eiwit dat toxisch is voor het mense- lijk lichaam. Het heeft een cumulatief effect en heeft narcotische eigenschappen, net zoals alle medicijnen. Varkensinsuline kan leiden tot vroegtijdige veroudering, cardiovasculaire ziekten, hypertensie, beroerte, atherosclerose, nierdestructie en nierfalen, tot nierdialyse, zenuw-beschadiging, been- en voetproblemen, gangreen, cataract, blindheid enz.

Iedere vorm van toegevoegde insuline wordt door het lichaam zo snel mogelijk afgestoten, omdat het een vreemde stof is die in het lichaam geïnjecteerd wordt. Insuline is direct en indirect, de oorzaak van de verhoogde sterften bij diabetes en verhindert de genezing van duizenden.

Insuline mag niet onderschat worden. Het is een krachtig medicijn en een lich- te overdosis kan een kleine insulineschok veroorzaken; een klein beetje meer veroorzaakt coma en een klein beetje meer resulteert in de dood.

De inname van insulinemedicijnen onderdrukt de symptomen even, maar leidt tot atrofiëring van de pancreas. Mensen met onjuist gediagnostiseerde diabetes werden op het gebruik van insuline gesteld. De pancreas stopt zijn werk van insulinesecretie omdat de insuline er al was. Op deze manier wordt diabetes gecreëerd, waar die voordien niet bestond.

Het gebruik van insuline is een zekerheid inbouwen dat mensen geen inspan- ning zullen doen om hun levensgewoonten aan te passen. Insuline doet veel schade door een vrijkaart te geven om door te gaan met het gebruik van koolhydraten. Iedere suikerveelvraat denkt nu dat insuline hem toestaat om door te gaan met het ongelimiteerd gebruik van suiker en zetmeel. Het enige wat hij altijd bij de hand moet houden is zijn insuline.

Het University Group Diabetes Program, (UGDP), evalueerde verschillende vormen van therapie, waaronder orale medicijnen met voeding. De conclusie was dat medicijnen geen groter effect hadden op het controleren van diabetes dan voeding alleen. Het gebruik van orale medicijnen leidde tot cardiovasculaire sterfte, geelzucht, bloedarmoede, huiduitslag.

De laatste ontwikkeling is dat er een medicijn is dat, althans volgens de producent, vermoedelijk de pancreasfuncties stimuleert. Daarnaast is er de insuline- pomp die in kleine doses insuline injecteert. Maar in het hele verhaal wordt, zoals gewoonlijk, met geen woord gerept over de oorzaken. Diabetes is slechts een gevolg van ongezonde levensgewoonten. Als een diabeticus geënerveerd raakt, vraagt het herstel om bescherming van de beschikbare energie en het vermijden van onnodige energieverspilling. Gelukkig beschikt de pancreas over een veel grotere werkingscapaciteit dan nodig in normale omstandigheden, zodat zelfs indien nog maar een deel van de eilandjes van Langerhans zouden actief zijn, een persoon in staat blijft om de normale behoeften van het leven te dekken.

De pancreas heeft een enorm overschot aan werkingscapaciteit. Dit is bewezen bij proefdieren waar een groot gedeelte van de pancreas werd verwijderd.

Dr. Bernarr geeft verder nog een hele beschrijving van experimenten die wer- den gedaan om te bewijzen dat het lichaam over een enorm aanpassingsvermogen beschikt en dat het gebruik van medicijnen hierop inbreuk maakt en slechts kortstondige onderdrukking van symptomen beoogt. Hij besluit met voorbeelden van diabetespatiënten die in zijn praktijk en elders door een voedingsprogramma werden genormaliseerd. Zijn advies is : beweeg en verander je voedingswijze.

“Mijn aanbevelingen zijn als volgt: stap over op een vetarme, complexe koolhydratenrijke voeding (zetmeelrijke groenten, bladgroenten en drie stukken fruit per dag). Als je overgewicht hebt, doe dan iets aan de overtollige kilo’s voor een betere gezondheid en een betere bloedcontrole. Beweging is belangrijk om de activiteit van de insulineproductie en de conditie van de diabeticus te verbeteren.

Voor patiënten met jeugddiabetes, zal een plantaardige voeding hun insuline- behoefte gewoonlijk met 30% doen dalen en ook hun bloedsuiker zal meer sta- biel zijn. Het belangrijkst is dat hun risico op vroegtijdige dood en complicaties opmerkelijk verminderen met een vetarme en cholesterolarme voeding. Bij ouderdomsdiabetes zal een speciaal uitgedokterd vegetarisch dieet (zonder zuivel), samen met een bewegingsprogramma aan op zijn minst 85% van de patiënten toestaan om hun insuline innames stop te zetten en van de personen met diabetes-medicijnen zullen minstens 95% hiervan afstand kunnen doen.Beide types moeten zich voor hun insulinecorrecties, laten bijstaan door hun medisch raadgever. Het is te riskant om insulineaanpassingen te maken op eigen houtje omdat de bloedsuikers snel kunnen dalen en als de medicatie niet juist aangepast is, kan dit resulteren in hypoglycemie. Verder adviseer ik alle kinderen en volwassenen om geen koemelk en andere zuivelproducten te gebruiken, om het ontstaan van diabetes te voorkomen.”Dr. Joel Fuhrman

“Het is voor mij uiterst pijnlijk om vast te stellen dat de voedingsinstanties EXACT de verkeerde voeding adviseren bij diabetes, en daarom ook bij hart- ziekten. Deze instanties dwingen ons naar een verkeerde voedingswijze. Je kan het nauwelijks geloven, maar ze vertellen ons dat het OK is om suiker te gebruiken. De door overheden geadviseerde voeding veroorzaakt diabetes en hartziekten. Hoe kan ik, een eenvoudige auteur, het oneens zijn met al die eminente onderzoekers en autoriteiten? Het hangt ervan af wat je leest, want niet alles wordt gepubliceerd, laat staan in de populaire pers, maar er is veel evidentie over het schrappen van alle industriesuikers en industrievoeding uit je voeding. Ik suggereer niet direct een of ander voedingsmiddel, maar adviseer je om de PRINCIPES van de voeding te bestuderen. Dan kan je zelf je voedingswijze bepalen, zonder te moeten beroep doen op “autoriteiten” en wat ze vertellen. We lijden aan teveel “autoriteiten” in ons leven. Het meten van de glycemische index, in plaats van voorrang te geven aan de juiste bron van koolhydraten, is een massamoord. Het is crimineel om geen onderscheid te willen zien tussen de verschillende bronnen van koolhydraten. Men moet de politiek correcte en aanvaarde voedingssystemen met argus-ogen bekijken. Er is bijvoorbeeld een fascinerend aantal feiten die aantonen dat bijvoorbeeld autisme veroorzaakt of verergerd wordt door melk en granen. Er zijn voorbeelden van ouders die – tegen de wil van hun dokters in – hun kinderen genazen. De eerste schadelijke substantie die iedereen uit zijn voeding moet verbannen is suiker. Als je alle feiten over suiker niet kunt accepteren, vrees ik dat er niet veel anders meer is waarvoor je dan wel gevoelig zult voor zijn. Begin met zeer consequent elke bron van suiker te elimineren en doe dit een hele tijd. Daarna kan je de volgende stap nemen en dat is de aanpak van je voedingswijze in de diepte. Daartoe moet je gaan leren over het wat, waarom en hoe van voeding. Leer je honger kennen.
Neem rustpauzes (kort vasten). Eet natuurlijker.
Bereid je voeding zo weinig mogelijk. Stop met het gebruik van koffie en frisdranken.”

Wist je dat wij dikwijls bedrogen worden als wij voortgaan op onze smaaksensaties? Als dit voor jou de leidende factor is om je voeding te selecteren, dan ben je gewaarschuwd! De hele voedingsindustrie weet dat mensen voortgaan op hun smaak. Als ze de smaak van het publiek (vanaf de wieg) kunnen beïnvloeden, dan hebben ze een levenslange trouwe volgeling die hun smaak zal trouw zijn. Geen enkel aspect van de voeding krijgt zoveel aandacht en wordt zo erg uitgebuit als dit. Voortgaan op de smaak van gecommercialiseerde, verpakte producten is niet veilig meer. Er zijn veel voorbeelden hoe babys die vertrouwd werden gemaakt met imita- tiesmaken van de natuur – bv. aardbeien – de echte aardbeien verworpen als vergif als ze daarmee in aanraking kwamen. De reden daarvoor is dat planten remstoffen hebben die overeten tegengaan. Industrieel voedsel blijf je eten. Je kunt nooit vertrouwen op de smaak alleen. Er moet een andere band bestaan met je voeding. Als je dat gevoel voor voeding hebt, zal je beter beschermd zijn tegen alle mogelijke misleiders.

In volgende editie van Houvast, worden 12 bladzijden gewijd aan Diabetes. Het artikel gaat verder op wat hier werd gepubliceerd. Maar dit gaf me tegelijk een basis om een praktisch werkstuk te maken voor wie diabetes wil voorkomen of wil omkeren. Die brochure (Diabetes – een tikkende tijdbom) is digitaal beschikbaar en kost 9 euro.

Diabetes, daar ben je dan !

Diabetes, gekend als “suikerziekte” wordt vaak toegeschreven aan industrieproducten en geïsoleerde suikers. Hoewel deze hier wel een rol in spelen, zijn ze niet de eerste oorzaak. Verrassend genoeg wordt deze meestal over het hoofd gezien. 
Naar een artikel van de PCRM in de Nieuwsbrief van 27/1/2018
Daar heb je dan Diabetes !
In voorbereiding van de komende nieuwe nummers van NatuurStemmingen, Zuivelvrij (maart 2018) en Suikervrij (juni 2018) komt ook het onderwerp “Diabetes” in de studie voor. Op de blog van Dr. Neil Barnard, oprichter van het Physicians Committee for Responsible Medicine, pakt hij uit met “Diabetes here I come.” Hij verwijst naar een reclame spotje waar deze woorden werden geschreven op een koffietas… Maar zegt hij “Beter dan deze woorden op een occasioneel kopje koffie te schrijven, moeten we ze daar plaatsen waar ze thuis horen.” ” Met 422 miljoen volwassenen lijdend aan diabetes in de hele wereld zou ik deze vranke waarschuwing willen zien op de meest diabetogene voedingsmiddelendie deze globale epidemie uitlokken.” 
Om te beginnen op : Rood Vlees: Diabetes here I come. Een toevoeging van meer dan een halve portie rood vlees per dag (+50 gram) verhoogt het risico op type 2 diabetes met 48 percent, volgens een studie. Het verminderen van het eten van rood vlees resulteerde in het verlagen van het risico op diabetes. Veel andere studies volgen hetzelfde pad. Eieren: Diabetes here I come. Een andere recente studie kwam tot de conclusie dat drie of meer eieren per week feet risico op  type 2 diabetes met 39 percent verhoogt. Dit is slechts één van de vele studies die eierconsumptie in verband brengt met diabetes.Zuivel, Kip, en Vis: Diabetes here I come. Een studie van enkele maanden geleden stelde vast dat bij mensen die de meeste dierlijke eiwitten gebruikten, het risico op type 2 diabetes met 13 percent verhoogde. Maar deelnemers die 5 percent van hun eiwitten vervingen met eiwitten uit groenten verminderden hun risico op diabetes met 23 percent.Er is overvloedig en overtuigend bewijs dat dierlijke producten het risico op diabetes doen toenemen, terwijl plantaardige voedingswijzen gewoonlijk diabetes voorkomen of het risico verlagen.
Het is niet sympathiek om op mensen hun bord te kijken en advies te geven over de do’s en dont’s, maar het zou misplaatst zijn om de ogen te sluiten voor de feiten en de andere kant op te kijken, terwijl er ieder jaar maar liefst 1,5 miljoen nieuwe diagnoses van type 2 diabetes worden gesteld, met ieder jaar honderdduizenden doden. Voorkomen is nog altijd beter en gemakkelijker dan genezen. Maar zelfs als de diagnose is gesteld, zijn er meestal nog opties om diabetes om te keren – in de eerste plaats met voedingsaanpassingen. 
Blijft de vraag :
Veroorzaakt Suiker diabetes ? 
De recente film What the Health  doet de vraag stelen of het nu eigenlijk suiker is of koolhydraten in het algemeen, of industriële producten die diabetes  veroorzaken. 
Dat deze link wordt gelegd is te begrijpen. De bloedsuikerspiegel is hoog bij diabetes, awarder gemakshalve de lijn wordt doorgetrokken naar de suikersols uitlokkende factor voor het ziekteproces.  Nochtans zetten de belangrijkste diabetes-onderzoekscentra en organisaties er een ander licht op . De American Diabetes Association en Diabetes UK hebben de link met suiker – glucose – koolhydraten van de hand gedaan als een “mythe,” evenals het Joslin Diabetes Center, dat schreef, “Diabetes is niet veroorzaakt door het eten van teveel suiker.” Deze en andere organisaties hebben zich ingespannen om het publiek in te lichten over de oorzaken van diabetes en de rol die voeding speelt in de ontwikkeling  van diabetes. Industriesuiker en industriële producten liggen zwaar onder vuur – zeker als je begrijpt dat bij een groot deel van het publiek voorbereide producten meer dan 50% van hun dagelijkse voeding betekent. Maar stellen dat “suiker” en “koolhydraten” het lichaam schade toebrengen is een brug te ver en het resultaat van een campagne die glycaemie-fobie kan genoemd worden : een angst voor koolhydraten – terwijl het menselijk lichaam voor 90% draait op koolhydraten… 
Bestudeer het leven van al diegenen die in plaats van koolhydraten meer eiwitten hebben gepredikt… en je ontmoet de ware voedingshorror. 

Mogelijk gemaakt door WordPress & Thema gemaakt door Anders Norén