Educatieve non-profit organisatie voor een gezonde en duurzame leefstijl

Categorie: GEZONDHEID & ETHIEK

Vaccinaties

De media hebben de strijdbijl weer opgegraven ten voordele van vaccinaties. Alles komt aan bod : mazelen, malaria, griep,… en mensen zoals ik zullen wellicht kortzichtig, naïef of zelfs misdadig genoemd worden wanneer we niet de kant van de vaccinaties trekken, want wij dragen een grote verantwoordelijkheid. Ik kan de gesprekken aan de schoolpoorten al voorstellen… Maar wat ik hoor is soms ver van de waarheid.
Dit is een lijst van quotes over mazelen die tot nadenken stemt :

  1. In de tijd van voor de vaccinatie tegen mazelen, waren mensen die de ziekte doorgemaakt hadden levenslang immuun en werden ongeboren en pasgeboren baby’s door moederlijke antistoffen beschermd. Er was sprake van een zekere kudde-immuniteit.
  2. Bij gezonde, jonge kinderen is mazelen een flinke kinderziekte die ze normaal kunnen doormaken en die levenslange immuniteit garandeert.
  3. Na de leeftijd van tien jaar is de kans op complicaties groter bij het doormaken van de ziekte.
  4. Vaccineren is niet afdoende voor het waarborgen van een goede kudde-immuniteit. Het natuurlijk evenwicht is erdoor ontwricht en wordt door vaccins onvoldoende nagebootst. 
    • De beschermingsduur van het vaccin is te kort, je zou eigenlijk moeten blijven ‘boosteren’ d.m.v. vaccins bij uitblijven van epidemieën van voldoende omvang en frequentie.
    • De huidige generatie jonge moeders heeft onvoldoende antistoffen om hun ongeboren en pasgeboren kinderen via antistoffen van de moeder te beschermen.
    • Volwassenen wel/niet gevaccineerd lopen het risico bloot te staan aan mazelen op een leeftijd waarop de kans op complicaties groter is.
  5. Kinderen hebben meer kans op complicaties bij mazelen, als ze, al dan niet op advies van de arts, bij hoge koorts koortsverlagende middelen krijgen toegediend. Dat wil dus zeggen dat niet de mazelen, maar de behandeling of het gebrek aan goede begeleiding en verzorging gevaarlijke situaties kunnen uitlokken.
  6. 95% van de gevaccineerden bouwt na de inenting immuniteit op, maar deze heeft een beperkte duur. Het is voor gevaccineerden goed om in contact te komen met het wilde virus om hun immuniteit op te frissen ofwel te boosteren. Dit werpt een ander licht op het argument dat ongevaccineerden niet solidair zouden zijn door niet mee te doen aan het vaccinatieprogramma en het streven naar kudde-immuniteit. Juist doordat zich zo nu en dan nog uitbraken voordoen van mazelen met het wilde virus profiteren gevaccineerden hiervan mee.
  7. Het doormaken van mazelen sterkt het immuunsysteem.
  8. Slechts 27.5% van de gevaccineerden heeft nog bescherming voor mazelen tot acht jaar na de vaccinatie.
  9. Onder kinderen die op natuurlijke wijze mazelen doormaken komt minder allergie en hooikoorts voor dan onder gevaccineerde kinderen.

Waar ik gelukkig om ben is de uitzending Vranckx op Canvas : “Varkens met een geurtje aan“. Varkensvlees was vroeger een luxeproduct in China, nu is het ook daar dagelijkse kost geworden. Om aan de enorme vraag te voldoen importeert China veel vlees uit de Verenigde Staten. En daar ontdekt de Brits-Afghaanse reporter Nelufar Hedayat zorgwekkende toestanden in de varkenskwekerijen.

https://www.vrt.be/vrtnws/nl/2019/04/20/vranckx-varkens-met-een-geurtje-aan/

Gelukkig – ’t is te zeggen dat ik het schrijnend vind in welke zin de vleesconsumptie zich ontwikkelt… en welke gevaren dit met zich meebrengt voor de immuniteit en de behandelbaarheid van ziekten. Bekijk het zelf en maak dan je conclusies.

Big Food en Ziekte

Wist je dat Big Food de formule ontdekt hebben om mensen hongerig te maken ? Veel eten, zonder verzadiging… waar leidt dat naartoe?

De vernietigende tol van voedingsloos voedsel : de rol die grote voedingsbedrijven (als Nestlé) spelen op de wereldgezondheid en hoe ze verantwoordelijk zijn om mensen dikker en agressiever te maken over de hele wereld. Vooral de ontwikkelingslanden zijn een groeiende afzetmarkt voor de calorierijke nep-voeding.

Er zijn nu wereldwijd meer dan 700 miljoen mensen met obesitas, waarvan 108 miljoen kinderen, meldde de New York Times. In Brazilië stuurt voedselreus Nestle verkopers van deur tot deur om hun junkfood te promoten en klanten een volle maand te geven om hun aankopen te betalen. Hoe genereus! Nestle noemt de straatventers, die zelf zwaarlijvig zijn, ‘micro-ondernemers’.

Big Food richt zich steeds meer op arme landen als “opkomende markten” om aandeelhouders te plezieren, en hun lokale voedingsgewoonten te vervangen door fast food, verpakte goederen en frisdranken. Naast het creëren van obesitas, diabetes, hartaandoeningen en chronische ziekten, komt junkfood in de plaats van zelfvoorzienende landbouwgewassen. Zelfs filantropische groepen zoals de Bill & Melinda Gates Foundation hebben Big Food’s magische formule gevonden en spelen dit door naar GGO’s die de wereld voeden. GGO’s bereiken arme gemeenschappen van de wereld en introduceren pesticiden en vervuilen hun wateren.

Nestle’s uitbuiting van de armen gaat meer dan 40 jaar terug, toen het arme moeders overtuigde om hun moedermelk te ruilen – het enige wat arme moeders eigenlijk hun baby’s moeten geven – voor hun al even magische zuigelingenvoeding. Activistische groepen zeggen dat baby’s sterven in arme gebieden van Azië, Afrika en Latijns-Amerika, omdat hun moeders flesvoeding geven met Westerse kindermelk, in plaats van moedermelk.

In Brazilië hebben vleesgigant JBS en Coca-Cola miljoenen gedoneerd aan congrescampagnes en McDonald’s $ 561.000, waarmee de dialoog over de (on)gezondheid van junkfood en de rol ervan bij obesitas werd begraven. Een paar jaar geleden meldde Reuters dat de Pan American Health Organization van de Wereldgezondheidsorganisatie honderdduizenden dollars incasseert van junkfood- en frisdrankbedrijven. Geen wonder dat het advies “beweging” benadrukt en in alle talen zwijgt over wat de mensen eten. De alomtegenwoordigheid van junkfood en de marketing van voedingsspecialiteiten voor kinderen is een open deur naar een gebakken broodje voor de multinationale ondernemingen.

Big Food houdt Amerika en Europa vet. In een film uit 2014 van Katie Couric, die Fed Up heette, werd duidelijk gemaakt hoe de Amerikaanse overheid mensen aanspoort om goed te eten, terwijl ze het voedsel dat hen dik maakt, en de manier waarop schoolmaaltijden door Big Food zijn beïnvloed, al de ruimte geven. De film laat zien hoe de eier-, suiker- en andere Big Food-industrieën richtlijnen herzonden, die waren voortgekomen uit het McGovern Report uit 1977, waarin werd aanbevolen dat mensen minder voeding met veel vet en suiker zouden moeten eten. Maar de gangmakers hadden alles ingezet om het rapport te laten terugtrekken en een eigen rapport te publiceren.

In 2006 vond een soortgelijke Big Food-triomf plaats. Geconfronteerd met de voedselaanbevelingen van de Verenigde Naties die vergelijkbaar waren met het McGovern-rapport, vloog de minister van Volksgezondheid en Human Services (HHS), Tommy G. Thompson (VS), naar Genève om te dreigen dat de VS – als de richtlijnen zouden gelden – zich uit de WHO zouden terugtrekken en de financiële steun zouden stopzetten. En natuurlijk was – en is – de financiële support belangrijker dan de gezondheid van de wereld.

In juli onthulde de New York Times de verwoestende tol die junk food, obesitas en diabetes hebben op arme mensen in de Appalachen, van wie de meesten minimale of geen gezondheidszorg hebben. Mensen in Appalachia zijn zieker dan in Midden-Amerika, zei Dr. Joseph Smiddy, een gezondheidsvrijwilliger in Virginia. “In Midden-Amerika eten ze bonen en rijst en lopen ze overal naartoe, ze drinken geen Mountain Dew en eten geen snoep, ze hebben geen epidemie van obesitas en diabetes.” Tenminste niet totdat Nestle daar aankomt.

In Chicago was er een bittere ruzie over een onlangs ingestelde belasting van een cent per ounce op gezoete dranken. De drankenindustrie heeft meer dan $ 1,4 miljoen besteed aan televisieadvertenties om de beslissing ongedaan te maken en zich ervoor uitgesproken dat frisdranken – of welke dranken of voeding ook – behoren tot de vrije keuze van de consumenten, die door niets belemmerd mag worden. Er is geen reden om ze voor te stellen als zwaarlijvigheids-, diabetes- en tandholte producerende frisdranken. Arme gemeenschappen in Chicago en in de wereld, zijn het meest getroffen door frisdranken en degenen die de drankenindustrie nu het meest wanhopig probeert te werven in de strijd tegen de belasting. Iemand met een dieet van 2000 calorieën per dag, zou al 200 calorieën per dag bekomen uit de suiker van één frisdrankje. Weinig mensen die de frisdrank “gewoonte” hebben, houden zich aan slechts één frisdrank per dag.

Ooit betekende “suiker” suiker uit suikerriet of suikerbieten. Maar sinds 1980 hebben frisdrankproducenten de voorkeur gegeven aan hoogfructose-glucosestroop (HFCS) en zijn ze gevolgd door de meeste grote voedselproducenten en -verwerkers. Handelsbeperkingen in andere landen om de lokale suikerproductie te beschermen, maakten suiker duurder in gebruik, zelfs omdat boeren in de VS overvloedige hoeveelheden maïs verbouwden vanwege landbouwsubsidies. HFCS is goedkoper om te produceren, op te slaan en te transporteren. Niet dat we industriesuiker ook maar enige meerwaarde willen geven, maar het toont aan wat de industrie en de productie beweegt.

Hoewel HFCS is gekoppeld aan obesitas, diabetes, leverschade, geheugenproblemen en mogelijke kwikverontreiniging, zijn kunstmatige zoetstoffen niet beter. Een toename in het gebruik van aspartaam, in Cola Light, en sucralose, in Pepsi One, correleerden zelfs met een stijging van het aantal mensen met obesitas, meldde de Yale Journal of Biology and Medicine. Of het nu in Brazilië of Brussel is, Big Food slaagt erin om “slechte gezondheid” toe te voegen aan de benarde situatie van arme mensen. Het is een vicieuze cirkel.

Het zou natuurlijk kunnen dat je er niet persoonlijk mee te maken hebt – tenminste niet direct, maar we kunnen daaruit onthouden dat “officiële standpunten over voeding en gezondheid zelden kunnen gezien worden als zuivere, onafhankelijk genomen beslissingen, in het belang van de bevolking. Alle industrieën kijken er zorgvuldig op toe dat hun belangen niet geschaad worden. Het risico op het verlies van tewerkstelling, weegt altijd zwaar door in de beslissingen.

De “experten” passen bewust tactieken toe die niet alleen industriesuiker “verdacht” maken, maar ook natuurlijke suikers. Ofwel is het dwaasheid – ofwel is het een doelbewuste strategie om de consumenten te misleiden “dat het allemaal één pot nat is – en je het daarom beter allemaal vermijdt. Maar de waarheid is dat niemand dat kan ! We leven door suiker – maar niet door roofbouw plegende geïsoleerde suiker, maar door de natuurlijke samenhang van suiker met andere voedingsstoffen, zoals we die vinden in fruit en groenten en andere natuurlijke koolhydraatrijk producten.
Het Dossier Suiker – Koolhydraten legt het verschil uit en leidt je naar een evenwichtige voeding, niet op basis van puur calorieën, maar zoals de natuur het heeft bedoeld.
Dit digitale dossier kost 30 euro.

 

Consequent

De industrievoeding heeft er hard aan gewerkt om haar ‘gras’ groener doen te lijken dan het natuurlijke gras. We worden beetgenomen door een leger van slimme verleiders
Nieuwsbrief 23a – 24 juni 2016
Het zijn misschien details, maar ik kan er toch niet naast kijken. Zo’n uur geleden passeerde ik aan het medisch kantoortje van San Jordi en zoals alle Spanjaarden, hielden ze halverwege de voormiddag een break. Ik heb daar niets op tegen, want dat draagt bij tot dit meer ontspannen leven, ware het niet dat de dienstdoende medische doctores daar buiten een sigaretje stond te roken. Ik kan dat niet verbieden, maar ik kan toch moeilijk aannemen dat zo iemand niet weet dat dit niet overeenkomt met haar beroep. Ik kan me voorstellen dat veel mensen hun dokter nog op handen dragen en aan hun dokter voorbeeld nemen. Dan stel ik me de vraag, met welke reden zo iemand ooit aan de studies is begonnen. Was het uit compassie en uit roeping om een positieve bijdrage te kunnen leveren in het vele leed dat de mensen op deze wereld treft, of is het om de standing die aan dit beroep kleeft? Ik merk dat er een tendens is om wat je doet los te koppelen van elke associatie. Je bent een natuurvoedingswinkelier en het is een goeie job, maar ik eet wat ik wil. Ja, ik heb ooit slagers gekend die niet meer aten van het vlees waarmee ze hele dagen bezig waren. Ik kan het al even moeilijk plaatsen, als een kok die niet af en toe een likje proeft van wat hij bezig is te bereiden. Als het geweten nooit moet spreken, want “ik doe mijn job”, is iedereen vrij. Je doet een goed betaalde smerige job, maar iemand moet het doen… Dat is wat Dr. Shelton in de 50er jaren al aankaartte : jonge mensen beginnen met hoge idealen aan een studie. En aan het einde ervan schiet er van al die idealen niet veel meer over. En wat er overblijft, verdwijnt al snel als ze zich goed laten betalen voor een job die ze in hun idealentijd contesteerden…maar ja, wat wil je. Dus nu zijn al die ‘idealisten’ aan het werk om hun product nog onweerstaanbaarder te maken. Een leger voedingspsychologen, voedingsdesigners, ontwerpers en productontwikkelaars zorgt ervoor dat er voor elk wat wils is en dat aan het natuurlijke niet meer wordt gedacht. ’t Is te zeggen – er wordt nog aan gedacht en zo neemt de natuurvoeding lering bij de industrievoeding en  leert de industrievoeding om ‘authentieke dingen’ te integreren in haar gamma. We hebben bv. geleerd om havervlokken te gebruiken als ontbijt – maar dat is helemaal niet zoals Bircher Benner dat ooit bedoelde. In plaats van de in water geweekte havervlokken, hebben we nu voorgewerkte, met een variatie aan toevoegsels, inclusief chocoladevlokken. Daar komt een klad melk (of yoghurt) bovenop en misschien met wat geluk, nog wat vers fruit. Sorry als dit jouw ontbijt is en je denkt dat het natuurlijk is… Het kan natuurlijk nog slechter. Want ik ontmoet nog elke dag mensen die hun confituur zelf maken. Met suiker. 50% en meer. Zonde van het fruit. Geef toe, dat ontbijt is geen gemakkelijk iets. Dus waarom het niet gewoon overslaan? En als je toch niet zonder kunt, waarom niet gewoon een flinke portie vers geperst sap? Voel het verschil en laat het me weten !
Olijven
Op www.groenedag.org vind je onder “kruiden” een heel artikel over olijfblad. Terwijl ik hier omringd word door duizenden olijfbomen, kan ik toch niet anders dan daar nog eens naar refereren. Het zou kunnen dat olijfblad en zijn toepassingen je totaal onbekend zijn, maar aan onze formule “Huiskruidenmengsel”, dat twintig jaar lang ongewijzigd bleef, voegden we drie jaar terug ook olijfblad toe. Lees het artikel op de site en je zult begrijpen waarom zoiets ‘universeel’ thuishoort in een huis-kruidenmengsel !

Verspreid mee die boodschap dat het mogelijk is om gezond te leven in harmonie met de natuur, zonder dat er voor jouw bestaan bloed moet vloeien. 
Met de woorden van Pythagoras klink het : 
“ O mijn medemensen
bezoedel u niet met zondig voedsel.
Wij hebben koren,
wij hebben appels,
die de takken doen doorbuigen van hun gewicht
en druiven die aan de ranken zwellen
Er zijn zoetgeurende kruiden en groenten
die we boven het vuur kunnen bereiden
en ook de melk wordt u niet ontzegd
of de naar tijm geurende honing”.

Consequent

De industrievoeding heeft er hard aan gewerkt om haar ‘gras’ groener doen te lijken dan het natuurlijke gras. We worden beetgenomen door een leger van slimme verleiders
Nieuwsbrief 23a – 24 juni 2016
Het zijn misschien details, maar ik kan er toch niet naast kijken. Zo’n uur geleden passeerde ik aan het medisch kantoortje van San Jordi en zoals alle Spanjaarden, hielden ze halverwege de voormiddag een break. Ik heb daar niets op tegen, want dat draagt bij tot dit meer ontspannen leven, ware het niet dat de dienstdoende medische doctores daar buiten een sigaretje stond te roken. Ik kan dat niet verbieden, maar ik kan toch moeilijk aannemen dat zo iemand niet weet dat dit niet overeenkomt met haar beroep. Ik kan me voorstellen dat veel mensen hun dokter nog op handen dragen en aan hun dokter voorbeeld nemen. Dan stel ik me de vraag, met welke reden zo iemand ooit aan de studies is begonnen. Was het uit compassie en uit roeping om een positieve bijdrage te kunnen leveren in het vele leed dat de mensen op deze wereld treft, of is het om de standing die aan dit beroep kleeft? Ik merk dat er een tendens is om wat je doet los te koppelen van elke associatie. Je bent een natuurvoedingswinkelier en het is een goeie job, maar ik eet wat ik wil. Ja, ik heb ooit slagers gekend die niet meer aten van het vlees waarmee ze hele dagen bezig waren. Ik kan het al even moeilijk plaatsen, als een kok die niet af en toe een likje proeft van wat hij bezig is te bereiden. Als het geweten nooit moet spreken, want “ik doe mijn job”, is iedereen vrij. Je doet een goed betaalde smerige job, maar iemand moet het doen… Dat is wat Dr. Shelton in de 50er jaren al aankaartte : jonge mensen beginnen met hoge idealen aan een studie. En aan het einde ervan schiet er van al die idealen niet veel meer over. En wat er overblijft, verdwijnt al snel als ze zich goed laten betalen voor een job die ze in hun idealentijd contesteerden…maar ja, wat wil je. Dus nu zijn al die ‘idealisten’ aan het werk om hun product nog onweerstaanbaarder te maken. Een leger voedingspsychologen, voedingsdesigners, ontwerpers en productontwikkelaars zorgt ervoor dat er voor elk wat wils is en dat aan het natuurlijke niet meer wordt gedacht. ’t Is te zeggen – er wordt nog aan gedacht en zo neemt de natuurvoeding lering bij de industrievoeding en  leert de industrievoeding om ‘authentieke dingen’ te integreren in haar gamma. We hebben bv. geleerd om havervlokken te gebruiken als ontbijt – maar dat is helemaal niet zoals Bircher Benner dat ooit bedoelde. In plaats van de in water geweekte havervlokken, hebben we nu voorgewerkte, met een variatie aan toevoegsels, inclusief chocoladevlokken. Daar komt een klad melk (of yoghurt) bovenop en misschien met wat geluk, nog wat vers fruit. Sorry als dit jouw ontbijt is en je denkt dat het natuurlijk is… Het kan natuurlijk nog slechter. Want ik ontmoet nog elke dag mensen die hun confituur zelf maken. Met suiker. 50% en meer. Zonde van het fruit. Geef toe, dat ontbijt is geen gemakkelijk iets. Dus waarom het niet gewoon overslaan? En als je toch niet zonder kunt, waarom niet gewoon een flinke portie vers geperst sap? Voel het verschil en laat het me weten !
Olijven
Op www.groenedag.org vind je onder “kruiden” een heel artikel over olijfblad. Terwijl ik hier omringd word door duizenden olijfbomen, kan ik toch niet anders dan daar nog eens naar refereren. Het zou kunnen dat olijfblad en zijn toepassingen je totaal onbekend zijn, maar aan onze formule “Huiskruidenmengsel”, dat twintig jaar lang ongewijzigd bleef, voegden we drie jaar terug ook olijfblad toe. Lees het artikel op de site en je zult begrijpen waarom zoiets ‘universeel’ thuishoort in een huis-kruidenmengsel !

Verspreid mee die boodschap dat het mogelijk is om gezond te leven in harmonie met de natuur, zonder dat er voor jouw bestaan bloed moet vloeien. 
Met de woorden van Pythagoras klink het : 
“ O mijn medemensen
bezoedel u niet met zondig voedsel.
Wij hebben koren,
wij hebben appels,
die de takken doen doorbuigen van hun gewicht
en druiven die aan de ranken zwellen
Er zijn zoetgeurende kruiden en groenten
die we boven het vuur kunnen bereiden
en ook de melk wordt u niet ontzegd
of de naar tijm geurende honing”.

Kort leven – lang sterven

uit Goed Nieuws Brief 48 / CVNH

In het begin van de 20e eeuw stierven veel mensen nog voornamelijk van banale ziekten die met eenvoudige basishygiëne hadden kunnen voorkomen of genezen worden. Het aantal sterfgevallen als gevolg van alledaagse infectieziekten decimeerde soms ganse streken. “De vier belangrijkste doodsoorzaken waren toen : pneumonie, tuberculose, difterie en griep. De gemiddelde levensverwachting was niet meer dan drieenveertig jaar.”
 (What Your Doctor Doesn’t Know About Nutritional Medicine May Be Killing You, Ray Strand, M.D.)
Vandaag zijn de hoofdoorzaken van overlijdens samen te vaten in chro- nische degeneratieve ziekten zoals coronaire ziekten, beroerten, diabetes en kanker. En ondanks het feit dat de gemiddelde levensverwachting van de meeste westerse mensen er enorm op vooruit gegaan is, is de levenskwaliteit vanaf de midlife tot de ouderdomsdagen er sterk op achteruit gegaan. De mensen vandaag zijn niet erg bezorgd over het aantal jaren leven, noch over de kwaliteit van hun leven tijdens deze jaren. “Met meer dan vijftig procent van onze bevolking, stervend als gevolg van hart- en vaatziekten, en een volgende dertig procent als gevolg van kanker, begrijpt de massa niet, op welke manier de factor kwaliteit kan verhogen, ook in die jaren die gemiddeld gezien worden als de aftakelingsjaren” aldus Dr. Myron Wentz, een befaamd microbioloog en immunoloog. “We leven in essentie te kort, en sterven te lang”, was zijn opmerking. Oxidatieve stress (als gevolg van vrije radicalenschade) wordt gezien als de onderliggende oorzaak van de meeste chronische degeneratieziekten. Als we de zuurstof inademen, die zo vitaal is voor het leven, wordt deze door de rode bloedcellen bij iedere cel in het lichaam gebracht. De rode bloedcellen bevatten de “mitochondrieën” (gekend als de krachtcentrales), die ATP produceren (adenosine trifosfaat). ATP transfereert de energie die opgewekt wordt tijdens de catabolische reacties (afbraak van grote molecules naar kleine molecules) om op die manier de anabolische reactie van kracht te voorzien (waar de kleine molecules samengevoegd worden om grotere te vormen). Dit afbraak- en opbouwproces is iets wat onafgebroken plaatsvindt, een leven lang. “Terwijl ons lichaam zuurstof gebruikt in zijn stofwisselingsprocessen, gebeurt het soms dat zuurstof reageert op stoffen in het lichaam, en brengt dit hoogst onstabiele moleculen voort die gekend zijn als vrije radicalen (oxidatieve stress). Ook omgevingsfactoren zoals straling, vervuiling, tabaksrook, en een vetrijke voeding dragen bij tot de vrije radicalen schade. “Een vrije radicaal is een molecule met één of meer ontkoppelde electronen. Een electron zonder partner is onstabiel en zeer reagerend. Om terug stabiel te worden vindt de vrije radicaal snel een stabiele maar kwetsbare samenstelling waar hij een electron kan van stelen. “Door het verlies van een electron, wordt de eerder stabiele molecule zelf een vrije radicaal en zal het zelf ergens anders een electron stelen. Dus de kringloop van electronen stelen is begonnen. Anti-oxidanten neutraliseren de vrije radicalen door een van hun eigen electronen te geven, dus dan stopt de kringloop. Wanneer de anti-oxidanten electronen verliezen, worden ze geen vrije radicalen omdat ze in iedere vorm stabiel zijn. “Vrije radicalen zijn vaak heel schadelijk, en vallen de vetzuren en lipoproteïnes in de celmembranen aan, en verstoren het transport van stoffen in en uit de cellen.
Ze beschadigen ook de celproteïne, en wijzigen hun functie, en DNA, en creëren mutaties. Kanker ontwikkelt zich vaak wanneer DNA gewijzigd is. Het lichaam onderhoudt een verdediging tegen beschadiging van vrije radicalen, dat afhangt van mineralen zoals selenium, koper, mangaan, en zink, enz. Vitamine E en C en betacaroteen zijn vitale antioxidante vitamines. Wanneer de voeding faalt om te voorzien in de stoffen van dit verdedigingssysteem, zal het verdedigingsfront verzwakken. De belangrijkste bron van antioxidanten is een voeding, rijk aan fruit en groeten. Talrijke studies tonen aan dat er een link is tussen chronische degeneratieziekten en een voeding met weinig fruit en groenten en veel dierlijke producten. Er is een omgekeerde relatie tussen DNA beschadiging en groenteninname, en een directe relatie met runds- en varkensvlees inname. (Understanding Nutrition eighth edition, Eleanor Whitney & Sharon Rolfes)
Om de weerbaarheid van het lichaam te maximaliseren moeten de antioxidanten regelmatig aangevuld worden. Wanneer er niet voldoende van deze antioxidanten ingenomen worden door de voeding van rauwe groenten en vers geperste groentesappen, is het gebruik van natuurlijke supplementen een keuze. Een overvloed van onderzoek toont aan dat de toevoeging van antioxidanten onder de vorm van bijzondere voedingsmiddelen, zoals graan-grassen, groenen, en fruitsoorten met een beschermende werking, goed is voor het voorkomen of genezen van chronische degeneratieziekten.” In hoeverre het volstaat om dergelijke producten toe te voe- gen, hangt af van het stadium waarin een persoon is gekomen, maar vooral ook van de recuperatiekracht – of de algemene energie – van een persoon. De praktijk leert dat het toepassen van de basisregels primeert boven de toevoeging van de beste supplementen. Als de voeding niet deugt, kunnen supplementen de zaak niet recht trekken.
Het gebruik van minstens 50 à 60% van de voeding onder rauwe vorm en de toevoeging van enkele glazen vers geperst groentesap per dag kan je zien als een basis voor die mensen die langer willen “leven” en minder lang willen “sterven”. De toevoeging van méér groen onder de vorm van diepgroene groenten als broccoli, wilde groenten, brandnetels, alfalfablad en rode klaver, groene algen e.v.a. is gekend verjongend te zijn. Als de aftakeling al gestart of gevorderd is, zullen ook de minpunten van de voeding aangepakt moeten worden.  Alles wat op één of andere manier roofbouw pleegt, of een vervalsing van de energie geeft – en tenslotte in uitputting uitmondt, moet drastisch teruggeschroefd worden, zodat er omstandigheden worden gecreëerd waarin genezing vanzelfsprekend is.
Het is wel zo dat de acute ziekten snel kunnen worden onderdrukt en dat de levensomstandigheden veel gunstiger zijn, maar de chronische ziekten vormen een zich snel uitbreidende epidemie, waar alleen een correcte levensstijl een antwoord kan op geven. De enorme toename van langdurig hulpbehoevende mensen, die jarenlang afhankelijk zijn van anderen voor hun verzorging, geeft een enorme druk op de sociaal- economische toestand. Alleen maar stellen dat dit het gevolg is van het feit dat “mensen nu eenmaal veel ouder worden dan vroeger”, is eenbeetje te simplistisch uitgedrukt. Het is niet zo dat dit alleen maar de prijs is van het ouder worden, maar het eindresultaat van jarenlange roofbouw, het miskennen van de bedoelingen van ziekte en het lichaam niet toelaten om over te gaan tot reiniging en herstel. Het is terecht dat veel ziekten kunnen voorkomen worden, dat veel vroegtijdige sterften kunnen vermeden worden, maar ook dat de kwaliteit van het leven beter kan. Ik hoorde ooit een oude vrouw vertellen, die al enkele jaren nagenoeg doof en blind was, nadat het een half uur had geduurd voor ze wist dat ik het was : “Stefaan, wat heeft het nog voor zin, als je niet meer hoort wat mensen zeggen, als je niet meer ziet wat er in de wereld gebeurt, als men je mond nog volstopt, maar je weet niet meer hoe het proeft…?”  Zes maanden later was het voor deze vrouw het verlossend moment. Je mag er zeker van zijn, dat dergelijke gevallen me een bron van overdenking geweest zijn. “Is dit nu léven? Moest dit gebeuren? Kon dit niet voorkomen worden? Wat is de bedoeling hiervan?…” Het zijn vragen die in me opkwamen. Nu weet ik dat het niet zo moest, maar dat het is zoals Ralph Rasschig schrijft in zijn boek “God geneest nog steeds”, dat je lichaam een open boek is, en dat de misbruiken die het heeft moeten verdragen, langzaam maar zeker gegraveerd worden in ieder deel van het lichaam. Denk niet “het is ineens gekomen”… Langzaam, dag na dag worden de fouten geregistreerd. Geduldig verdraagt het lichaam, geeft signalen omdat we verstandig zouden worden en zouden omkeren van onze verkeerde wegen… Maar we doven het signaal, tot het geen andere kans heeft dan langzaam sterven, veel te vroeg… en jarenlang. De reden hiervoor kan je niet uitdrukken in één oorzaak, maar in de vele misbruiken die door veel mensen dagelijks op hun lichaam worden gemaakt.
Ziekten
 worden
 gecommercialiseerd
 –
 zieken
 worden 
uitgebuit
: “Er 
leven
 meer 
mensen 
vàn kanker ,
dan
 dat
 er 
sterven 
dòòr 
kanker.” Er 
bestaat 
een
 levendige 
handel
 in ziekten.


Gezondheidsrisico : belanden in een ziekenhuis

100 dagen in een ziekenhuis – van de voeding alleen kikker je niet op !
Waarom serveren ziekenhuizen nog steeds bereide vleeswaren en andere producten die gekend zijn als carcinogeen?

Waarschijnlijk heb je ooit de kans gehad om de blog te bekijken van een man die tijdens zijn vier maanden lange verblijf in een ziekenhuis – vanaf de tweede week op het idee kwam om een foto te nemen van de maaltijden die hem geserveerd werden. Je zou denken, het wordt een saaie fotoshoot, want elke dag variaties op één thema…

Er is veel over te zeggen over ziekenhuisvoeding… Oa hoe dit soort voedsel kan bijdragen dat zieken gezonder worden, meestal mee gecoördineerd door de lokale diëtist die erover waakt dat de calorieën geteld worden, maar niet kan beletten dat er via de bezoekers nog wat echte voeding binnengesmokkeld wordt… Het is moeilijk te ontkennen dat de hele medische wereld alleen maar doet wat haar gevraagd wordt en uit zichzelf niet in beweging komt om haar missie een positievere uitstraling te geven. Dat is nu zo, maar dat is altijd zo geweest in heel haar geschiedenis. En het is de publieke opinie die de medische wereld dwong om van koers te veranderen.

Het beste voorbeeld daarvan is de positie tegenover het roken. Ga enkele decennia terug, en je zult ontdekken dat veel dokters en ziekenhuizen het roken aanmoedigden of toelieten. Pas nadat de link met kanker was gelegd, verdwenen de sigaretten uit de ziekenhuizen – vanaf het moment dat roken het medische imago in een negatief daglicht stelde, was de liefde met de sigaret uit. – “Ik denk niet dat ik een betalende patiënt het recht kan ontzeggen om een sigaret te roken. Als service aan de patiënt zal ik moeten toestaan dat we sigarettenautomaten in het ziekenhuis hebben “, zei een ziekenhuisbeheerder die in 1964 in New York Times werd geciteerd. Later dat jaar was er het rapport waarin roken met kanker werd geassocieerd, maar het veranderde niet veel aan de houding van de ziekenhuizen. Ik weet zeker dat velen van jullie herinneren, dat veel artsen rookten en ziekenhuizen discussieerden over de vraag of ze het “recht op roken” van patiënten in het ziekenhuis moesten beperken. Een andere ziekenhuisbeheerder die in 1964 in de New York Times werd geciteerd, merkte op dat, ondanks het rapport van de Surgeon General, “sommige werknemers hier … gestopt zijn met roken, maar ik merkte dat de meeste artsen die rookten, dat nog steeds doen.” Pas in 1985 drukte het Journal of the American Medical Association een oproep tot actie uit via Dr Andrew Ho. Met een beschrijving van de menselijke kosten van tabaksgebruik, waarschuwde Dr. Ho, “Terwijl in ziekenhuizen heroïsche inspanningen worden ondernomen om levens te redden, terwijl miljarden worden uitgegeven en talloze dieren elk jaar worden geofferd om ziekten te bestrijden, waarvan een groot deel verband houdt met roken, is het paradoxaal dat het ziekenhuis, een instelling die uitsluitend is opgezet voor gezondheidszorg, wijdverspreid roken tolereert. “

Ho drong erop aan dat ziekenhuizen een leidende rol zouden spelen om de samenleving te bevrijden van de plaag van tabak, en stelde een lijst met stappen voor die ziekenhuizen zouden moeten nemen, te beginnen met “Tabaksproducten mogen niet in het ziekenhuis worden verkocht.” Is dat niet de logica zelf? Maar ga eens kijken hoe Dr Neal Barnard, de evolutie in de psychiatrische ziekenhuizen beschrijft op PCRM.org

In 1991 kondigde de Joint Commission on Accreditation of Healthcare Organisations (JCAHO) tabakscontrolenormen aan voor geaccrediteerde ziekenhuizen die opdracht gaven om eind 1993 rookvrij te worden. In een onderzoek dat jaar bleek 96% van de ondervraagde ziekenhuizen te hebben voldaan aan de rookverbodnorm.

Maar er zijn veel andere opmerkingen dan roken – die men kan maken over wat ziekenhuizen aanbieden…. bv. bereide vleeswaren (nochtans vandaag ook aangeduid als carcinogeen). Kan de toestand in de ziekenhuizen worden verbeterd?

Misschien moeten ze beginnen met wat ze serveren als voeding eens onder de loupe te nemen. Sinds 2007 hebben het American Institute for Cancer Research en het World Cancer Research Fund gewaarschuwd dat bereide vleeswaren kankerverwekkend zijn.

In 2015 bracht de Wereldgezondheidsorganisatie een rapport uit op basis van meer dan 800 onderzoeken. De auteurs benadrukten een meta-analyse uit 2011 waaruit bleek dat het risico op colorectale kanker met 17% toenam voor elke 100 gram rood vlees dat per dag werd geconsumeerd en met 18% voor elke 50 gram verwerkt vlees dat per dag werd geconsumeerd. In het rapport wordt de consumptie van rood vlees als “waarschijnlijk kankerverwekkend voor de mens” en de consumptie van verwerkte vlees-hotdogs, salami, bacon, worst en dergelijke, als “kankerverwekkend voor de mens”, ingedeeld.

Maar wat zien we, eenzelfde laksheid als in 1964. Aan patiënten en in de cafetaria is verwerkt vlees de regel. Ook hier wordt aangegeven dat het niet het recht is van een ziekenhuis om de patiënten een bepaald soort voeding op te dringen en bepaalde gevraagde voedingsproducten te schrappen. Eén van de opmerkingen die worden gemaakt, is dat een ziekenhuis een verzorgingsinstelling is en geen onderwijsinstelling en dat het de taak is van de maatschappij om de bevolking een aantal principes duidelijk te maken. Nee, het is niet de plaats om culinaire hoogstandjes te presteren – gewoon gezonde voeding, ook als de patiënten er aanvankelijk moeite mee hebben als ze hun favoriete voeding niet hebben – misschien was dat precies wat hen op die plaats heeft gebracht? De medische wereld moet zich bewust worden voor welke taak ze staat. Het hele medische systeem dreigt binnen afzienbare tijd in te storten, wanneer de effecten van de lege voeding, de chronische vitamine- en mineralentekorten zich in alle duidelijkheid zullen tonen.

Wat is de boodschap aan de familie en vrienden van de patiënten en aan ander ziekenhuispersoneel? Dat ongezonde voedingsmiddelen gewoon deel uitmaken van het leven, dat voeding geen deel uitmaakt van goede gezondheidszorg en dat er geen rol is weggelegd voor preventie op plaatsen die zijn gewijd aan behandeling en genezing. Het zou natuurlijk kunnen dat het deel uitmaakt van een groter plan, maar vanuit humanitair standpunt is het chaotisch als in verhouding tot de komende instroom van patiënten het medische corps onderbezet blijkt te zijn ‘voor de procedures die ze vandaag als essentieel promoten’.

Hier en daar is er een positief signaal en wordt een kleine inspanning gedaan, beginnend bij het verminderen van de vleesportie, of het aanbieden van vegetarische voeding, maar het hinkt allemaal geweldig achterop. In een ideale wereld zouden ziekenhuizen gezonde, veganistische menu’s serveren. Maar als eerste stap, is de vraag aan de beroepskrachten in de gezondheidszorg en familie en vrienden van patiënten om kankerverwekkend vlees uit ziekenhuizen te krijgen.

Er zijn uitzonderingen. Eén van onze leden was zelfs bijzonder opgetogen dat ze zelfs voor hem vers geperst sap maakten tijdens zijn verblijf!

Maar dit zijn uitzonderingen – en niet de regel. Het zou zelfs kunnen dat het betrokken ziekenhuis het absoluut niet als een promotiecampagne gebruikt en dit ene geval toedekt om te vermijden dat het een aanzuigeffect heeft, waardoor ook anderen hun ‘geluk’ hier komen beproeven.

In ieder geval verdient het een pluim, en is het iets heel anders dan wat boven dit artikel staat…

Zie voor meer informatie : Physicians Committee for Responsible Medicine

Ziekenhuis: beter vermijden

Groene Dag Nieuwsbrief 11 / november 2016

Je kunt het soms niet vermijden dat je in het ziekenhuis ligt… en dan lig je daar te hopen op betere tijden. Maar hoe moeten die komen ? Als het van de ziekenhuisvoeding afhangt, kan je nog lang wachten.
Jungle Zwaan gaf op zijn site ahealthylife.nl alvast een kritische kijk : 

“Eerder deze week kreeg ik de tip om het voedseladvies van het Rijnstate kinderziekenhuis eens door te lichten. Ik wist dat ziekenhuizen het bont maken, maar de realiteit overtrof mijn grofste verbeelding.

Recent is een vriend van mij met kanker opgenomen in het ziekenhuis. Om aan te sterken werd hem aangeraden over te schakelen naar een frequente inname van Marsrepen. Kennelijk is zijn ziekenhuis niet de enige in Nederland die zich schuldig maakt aan het aanprijzen van junkfood. In deze folder van Rijnstate met voedseladviezen voor ouders van zieke kinderen staat te lezen:

Uw kind loopt het risico op ondervoeding. In deze folder geven wij hierover uitleg. U krijgt adviezen en tips over hoe u uw kind kunt helpen om in goede conditie te blijven of weer te komen.

Daarom wordt uw kind regelmatig verdeeld over de dag eten aangeboden. Drie keer per dag krijgt uw kind een tussendoortje aangeboden. Er zijn dan zes momenten per dag waarop uw kind iets kan eten:
8.00 uur ontbijt
10.00 uur tussendoortje
12.00 uur lunch
15.00 uur tussendoortje
17.00 uur warme maaltijd
19.00 uur tussendoortje

De tussendoortjes zijn:
Chocoladebavarois, Chocolademelk, Energieverrijkte vla, Goede Morgen, drinkontbijt, Milk & Fruit, Milkshake, Roomyoghurt, Roomyoghurt met chocoladeschaafsel, Vruchtenkwark, Vanillekwark, Vruchtenbavarois, Bifiworst, Broodje Frikadel, Broodje Bapao kip, Kipsaté met pindasaus, Rolmops, Saucijzenbroodje, Gevulde koek, M&M’s pinda, Pannenkoek en Snickers.

ENKELE TIPS DIE ZE DE OUDERS OOK NOG GRAAG WILLEN MEEGEVEN ZIJN:

  • Besmeer het brood royaal, bij voorkeur met (dieet)margarine
  • Geef tussendoor een plak koek, een snee krentenbrood of een snee suikerbrood
  • Van rauwkost ga je snel vol zitten en levert geen extra energie. Geef dit dus niet aan uw kind.

Pardon??? Suikerbrood? Margarine? En beslist geen rauwkost? Voor zieke kinderen die onder andere kanker hebben? Het advies lijkt meer te zijn ingefluisterd door de industrie!

Het lijkt erop dat de voedingsindustrie klanten creëert voor de medicijnindustrie en dat de medicijnindustrie klanten creëert voor de voedingsindustrie.

Op Youtube vertelt Rijnstate Ziekenhuizen vol trots hoe ze besparen op voeding. De gehele keuken is eruit gegooid om kosten te besparen. Dit uitbesteden maakt het lekker makkelijk. Bovendien kunnen ze op de plek waar eerst de keuken zat de ruimte inrichten voor andere dingen. Weer winst in hun ogen.

Dat ze geen verse maaltijden meer kunnen leveren en in het filmpje brood, melk en snoep voorbij laten komen doet bij niemand een lampje branden.” Daarna plaatst hij een YouTubefilmpje met deze commentaar : “Vooral het beeld op 3:29 is in dit filmpje ronduit schokkend”

Ik hoop dat je nooit in dit (een) ziekenhuis komt te liggen, want de kans is groot dat je er met een voedingstekort vandaan komt – met medewerking van de diëtist(e). 

Wat ik het meest schokkend en teleurstellend vind, zijn de (meestal ziekenhuispraktijken-bevestigende) commentaren van lezers, die verder volgen na het artikel. Onze tipgever Albert-Jan voegde hierbij zijn commentaar toe : “Wel bijzonder dat de specialisten (waarin zijn ze eigenlijk gespecialiseerd?) het allemaal beter weten en dat eigenlijk “het gewone volk” met wat wat “gezond boerenverstand” de betere reacties geven…”
Dat ziekenhuizen geen gezonde voeding serveren, weten we allemaal. Op internet vinden we genoeg getuigenissen. Een langdurig gehospitaliseerde patiënt heeft er honderd dagen na elkaar een foto genomen van de geserveerde maaltijden… 35 jaar geleden bracht ik mijn moeder ’s avonds naar het ziekenhuis. De dag nadien zou ze worden geopereerd. Wat men haar die avond serveerde, zal ik nooit vergeten !

De Wekelijkse Nieuwsbrief van Groene Dag
30 oktober 2016

Het is zo moeilijk en onbegrijpelijk voor een leek om de gang van zaken in de medische wereld te volgen. Als kritische geluiden ook binnen deze rangen worden gehoord… terwijl alles gewoon doorgaat…. Het wordt gezegd, maar het maakt geen verschil. Daarom moeten de mensen zelf het verschil maken.

In het nummer van 26 oktober 2016 van néo santé wordt verwezen naar drie videos die op het internet te bekijken zijn. Eén daarvan is Cancer Rose. 
In het verslag staan veel argumenten tegen het reguliere onderzoek. : “Ik signaleer een nieuwe studie die verscheen in het New England Journal of Medicine, waaruit nogmaals blijkt dat de systhematische opsporing van borstkanker een groot aantal “overdiagnoses” veroorzaakt.  Anders gezegd zijn het opsporingen van kleine laesies die nooit tot een kanker zouden zijn geëvolueerd. De video van Cancer Rose legt dit fenomeen zeer goed uit, samen met de overbehandeling die eruit volgt en verwerpt compleet de voordelen van de mamaetesten in termen van overlijdens. Wanneer zullen de gezondheidsinstanties er de consequenties uit trekken?  

Mene Mene Tekel

Nieuwsbrief Groene Dag 10/1/2017
Een andere aanpak nodig, want het is later dan we denken
Nee, het zal niet gaan om al de problemen waar we voor staan op te lossen – als we op dezelfde manier blijven denken. 
Voorbije zaterdag ging mijn overdenking onder de titel “Mene Mene Tekel”, of, “gewogen en te licht bevonden“. Over wat gaat dit ? 
Over alles : onze oprechte wil om de waarheid te kennen over alles : leven, gezondheid, voeding, milieuproblemen…
In de komende Houvast, wordt een artikel van Matthew Priebe (Ask the animals) gepubliceerd, dat de milieuproblematiek in de diepte aankaart… en hij komt tot de conclusie dat het hele forum van instanties, en alle maatregelen die worden genomen voorbij gaan aan de belangrijkste oorzaak… en dat is de keuze van de voeding. Al de milieu-organisaties zeggen hetzelfde: we willen alles doen, maar aan de voeding komen, dat nooit. Hun brave acties – waar niets over te zeggen valt – zijn gedoemd om te falen… Nochtans is het later dan we denken, zoals Matthew Priebe beschrijft : “Ik verkies om Gods bevel in Job te volgen, om de onpartijdige dieren te vragen, in plaats van aan mensen die een eigen (politieke of belangen-) agenda hebben. En wat hebben de dieren ons te vertellen? Laat me een paar voorbeelden geven :We ontdekken dat vogels, libellen en andere zeer mobiele dieren grote migraties volgen naar een verblijf in temperatuursomstan-digheden die voor hen geschikt zijn. Ze duiken op, honderden kilometers buiten hun historisch gebied.    Vlinders gaan nu hoger in de bergen voor een verblijf in hun gespecialiseerde temperaturen, aangezien het lager te warm wordt. De langstlopende vlinderstudie op aarde heeft dit buiten kijf bewezen.ijsberen, ringelrobben en baardrobben verhongeren tot de dood als het ijs van hun leefgebied op het verkeerde moment van het jaar smelt. Caraïbische zeevogels beginnen maanden eerder te broeden dan ze in het verleden deden, sinds het voorjaar nu eerder begint. Canadese rode eekhoorns broeden twee weken eerder dan ze voor-heen deden. Marmotten komen uit hun winterslaap drie weken eerder dan slechts dertig jaar geleden.Meer verontrustend is dat rupsen elk jaar eerder uitkomen door de warmere temperaturen, maar de vogels die zich voeden met hen, gaan nog steeds voort op de lengte van de dagen om te weten wanneer eieren te leggen. De rupsen ontstaan ​​en worden volwassen voordat de grasmussen beginnen ze te vangen voor voedsel hun kuikens. Tegen de tijd dat de baby- vogels uit het ei komen, zijn er niet genoeg rupsen en de baby’s verhongeren.Soortgelijk zien we een soort garnaal – Kril – actief worden en zich vermenigvuldigen onder Antarctisch zee-ijs op basis van tempera-tuur en de cycli van smeltend ijs. Omdat ijs smelt op abnormale tijden, reproduceert Kril en sterft af ​​bij veel andere tijden dan voor-heen. Dit treft de grote walvissen die de oceanen doorreizen naar de Antarctische wateren om zich te voeden met Kril. De hongerige walvissen komen te laat voor de Kril en verdwijnen. Adele Pinguins worden geconfronteerd met hetzelfde voedseltekort als ze pro-beren hun jongen groot te brengen.Dieren die niet in staat om te verhuizen naar nieuwe gebieden, sterven. Een voorbeeld is de Karner Blue vlinder, die in symbiose leeft met een specifieke lupine bloem. Plaatsen waar slechts een paar jaar geleden veel Karner Blues voorkwamen, zijn deze nu volledig verloren.Een verrassend neveneffect van de opwarming is het veranderen van de man / vrouw-verhouding van zeeschildpad jongen. Sommige reptielen hun geslacht wordt bepaald door de temperatuur van hun eieren, en Hawksbill schildpadden hebben nu meer vrouwtjes dan normaal.    Koraalriffen worden gemaakt door kleine dieren en vormen het hart van warm water ecosystemen. Verhoogde oceaantemperaturen verzwakken of vernietigen koraal in grote delen van de tropische zeeën, wat resulteert in gebleekt koraal dat meestal sterft.Veel aandacht is besteed aan de krimpende ijskappen en terug trekkende gletsjers. De tenen van de gletsjers zijn zo ver van waar ze kwamen tot een paar jaar geleden. Het is schokkend. In Glacier National Park in Montana zullen straks geen gletsjers meer zijn. De zeespiegel stijgt, en dit is niet zomaar een vermoeden, maar een meetbaar wetenschappelijk feit, gebaseerd op gegevens van meer dan een eeuw. Nog meer verontrustend is dat de oceaanstromen veranderen. De belangrijkste stromingen circuleren in regelmatige patronen voor zo lang ze worden onderzocht. Maar nu veranderen hun routes. De Humboldt Current stroomt normaal alleen langs de Pacifische kust van Zuid-Amerika. Humboldt inktvis is een typisch dier, gevonden langs dit traject, maar is nu voor het eerst te vinden in overvloed voor de kust van Californië. Ze hebben zich naar het noorden verplaatst door de veranderde watertemperaturen.Er is hierover nog zoveel meer te vertellen, maar één ding is zeker, de hele mensheid staat voor gigantische problemen. En om daar iets aan te doen, zijn gedurfde maatregelen nodig die ons leven van nu raken… en veranderingen eisen van oa onze voedingsgewoonten. Teleurstelling zal niet helpen, maar alle moed en positiviteit moet bij elkaar geschraapt worden om het tij te keren.Er zijn positieve, gedurfde, constructieve inspanningen nodig. We hebben al genoeg halve oplossingen gehad, en die halve oplossingen liggen aan de basis van hele problemen. Nog een wens is dat beleidsmakers, milieu-organisaties, en mensen in hun keuze voor elke dag, bereidheid mochten hebben om alles wat nodig is – ook als het hun bord raakt – te doen, zodat wie na ons komt ook nog een waardig leven mag leiden – en niet op de puinhopen van een zelfzuchtige tijd moet bouwen.   

Gezondheid en Geluk zonder spijt

Deze afbeelding heeft een leeg alt-atribuut; de bestandsnaam is voor-mijn-gezondheid.jpg
Groene Dag wenst alle lezers een goede gezondheid en al het geluk dat dat met zich meebrengt, uiteraard NU, maar vooral bij uitbreiding en in stijgende mate – in de toekomst. 
Nieuwsbrief 31/12/2018
een beetje gelukkig zijn… met een vernietigend vervolg
Zoals een bloem in de knop stond, zich opende en verwelkte, zo was 2018. Het was maar houdbaar voor 365 dagen. Zo gaat dat ieder jaar. Dag na dag schuift het jaar voetje voor voetje voorbij en knijpt er stilletjes vandoor voor een volgende. Het zijn maar de cijfers die veranderen en die ons doen beseffen dat de tijd niet stilstaat.  Ik hoop dat je erin geslaagd bent “er het beste van te maken”. Indien je teleurgesteld bent, over wat het maar was en je het liefst zo spoedig mogelijk vergeet, dan hoop ik dat je alle moed bij elkaar neemt om – voor zover het van jou afhangt – een positieve bijdrage te leveren om dat te veranderen. Zie elke dag als een onbeschreven blad dat wacht op inhoud. 
Allereerst wil ik iedereen bedanken die meewerkte aan het welslagen van de activiteiten, die ideeën aanreikte of er mee voor zorgde dat er weer iemand méér in aanraking kwam met Groene Dag, of dat er weer iemand tot de conclusie kwam dat er niets beter is dan de natuurlijke wegen te volgen. 
Ik zie dat er over de hele wereld initiatieven groeien, dat er mensen tot het besef komen dat gezondheid een doe-het-zelf-zaak is die niet uit handen mag gegeven worden. Maar de tegendruk is groot. Het zit tussen de oren van de mensen. Is dit een experiment? Waar sta ik zonder medische omkadering?  
Terwijl langs de ene kant een groep mensen hun vrijheden willen vrijwaren – staat langs de andere kant een leger lobbyisten om procedures verplicht te maken. Het gaat er bits aan toe… “om het algemeen belang”.

Je zou op de duur vergeten waar het om gaat.
“Wat is het belangrijkste in het leven?”
Natuurlijk is er geen juist antwoord omdat elk antwoord uniek is voor elke mens, zoals hij in de wereld staat. 
Ik heb een eenvoudig antwoord op wat voor mij het belangrijkste is. Maar het  moet worden begrepen. Want terwijl iedereen op zoek is naar dit ene magische ding, eindigen de meeste mensen op dit moment hun leven omdat ze de destructieve versie kiezen in plaats van het constructieve. 
Ook op dit ogenblik  – tussen Kerst en Nieuw – zoeken mensen het bij alcohol, tabak, drugs, suiker en stimulantia, in kicks, door elkaar gerammeld door ophitsende muziek… Vandaag, op Nieuwjaarsavond. 
Als dat het ‘geluk’ is waar je naar op zoek bent – dan wens ik je veel geluk, want dat zal je nodig hebben. 
Maar dat is niet het geluk, zoals ik het beleef. 
Ik geloof wel, dat geluk de kern is van wat mensen zoeken. 
Zelfs als mensen hun eigen geluk opofferen voor hun kinderen of voor een goede zaak, doen ze het omdat ze er diep van binnen blij mee zijn om goed te doen.
Toen Moeder Teresa in onaangename omstandigheden met de onaanraakbaren werkte, denk je dat het haar ellendig maakte? Ik vermoed dat het haar plezier deed mensen te dienen en hun leven te verbeteren. Ze deed haar werk niet uit dwang of schuldgevoel, ze deed het gewoon omdat het haar gelukkig maakte.
Uiteindelijk zou alles ons geluk moeten brengen.
Nu antwoordde een aantal abonnees dat gezondheid het belangrijkst voor hen is. Ik ben er 100% mee eens dat “Gezondheid rijkdom is”. Daarnaast denk ik dat het belangrijk is om dieper te gaan. 
Wat heb je aan een goede gezondheid als je toch niet gelukkig bent? Gezondheid is uiterst belangrijk, maar garandeert geen geluk. En is niet de echte reden waarom je gezond wil zijn, gelukkig zijn?
Zelfs wanneer we zelfdestructieve dingen doen, doen we het omdat het op een bepaald niveau ons geluk brengt of we dachten dat het geluk zou brengen. Zelfs als dat geluk slechts tijdelijk is. Het brengt ons bij de woorden van Blaise Pascal
‘Het geluk is niet in ons, en het geluk ligt ook niet buiten ons. Het geluk is alleen in God. Als wij Hem gevonden hebben, is het overal.’  Dat kan ik niet beter onder woorden brengen. Het overstijgt de aardse realiteit en brengt ons op hogere domeinen. Als de oppervlakkigheid plaats gemaakt heeft voor het diepere, houden we op met destructieve acties. 
Alcohol drinken kan geluk op de korte termijn brengen (tenminste iets wat ervoor doorgaat, luchtigheid) maar je krijgt de pijn van spijt later in termen van slechte gezondheid, geheugenuitval, slechte dingen die je deed terwijl je dronken was, katers, het opofferen van hersencellen, vernietiging van je lever, het vernietigen van je familie enz.
De meeste mensen op de planeet doen elke dag iets voor geluk en het vernietigt ze op dezelfde manier als alcohol. Het probleem is dat dit een armzalig geluk is, met een vrachtwagen vol spijt.
Maar het blijft niet bij alcohol alleen… Al die acties die we ondernemen voor het kortstondige geluk… De hele voeding is er vol van. “Lekker” ligt op ieders lippen… maar hoe relatief is het ? Een dag lijden voor twee minuten genieten…
Al dat mishandeld voedsel dat je leven, lichaam en brein zal ruïneren. Zoveel ziekten, pijnen, pijn, zwaarlijvigheid, weggezakte huid … en waar is dan het genieten?
Kies voor geluk zonder spijt.
Als de meeste van je activiteiten waar je gelukkig van bent negatieve gevolgen (of spijt) veroorzaken, dan is je niveau van geluk veel lager dan het zou moeten.
Het is een extra motivatie om dicht bij de natuur te blijven en oorspronkelijk, niet beschadigd voedsel te eten. Eet meer rauw, met ongelooflijk veel plezier voor je smaakpapillen, en ook je lichaam is er dol op. 

Dan kan je besluiten… Gelukkig zijn ? Dat hoef ik niet te worden. Ik ben het al. 

Gezondheid is een kostbaar goed. 
Koester het, verzorg het als een schat, in volle vrijheid, in de goede dagen van het leven. Het is veel gemakkelijker dàn, dan wanneer pijn en ongemak je vertellen over de betere dagen die eens zijn geweest.  

Deze afbeelding heeft een leeg alt-atribuut; de bestandsnaam is dank-voor-gezondheid-1.jpg

Reactie : 31/12/2018 – Beste Stefaan en Riet, Bij deze wil ik mijn beste wensen van geluk en gezondheid overbrengen. Ook wil ik jullie bedanken voor de niet aflatende inspanningen om mensen, waaronder ikzelf te stimuleren en te informeren. Ik nam zojuist uit mijn verzameling tijdschriften en nieuwsbrieven vanuit het verre verleden, willekeurig een nieuwsbrief in handen, er staat geen datum bij, ik denk dat het van 1995 is, goed nieuwsbrief 10. – En in de richtlijnen uit het  hoofdstuk  “Voorkom Nutteloos lijden” ,  lees ik  onder andere, “Leid een opbouwend leven, vol optimisme”.  Dat is zeker van toepassing voor jullie !!!En een andere tip die ik daarin vind,en  die jammer genoeg door weinigen ter harte genomen wordt en voor vele maatschappelijke problemen zorgt: “Probeer heel eenvoudig tevreden te zijn” En “Laat voordurend een dankwoord klinken in het diepste van je wezen”  is het hetgeen ik wens aan al je lezers en niet lezers. Tot later, CecileParagraph

Reactie : 31/12/2018 –  Dag Stefaan
Bedankt voor de nieuwsbrief met een andere blik op deze eindejaarsperiode, de feestdagen… Ik ben blij al een aantal jaren te kunnen genieten van de wetenschappelijk onderbouwde inzichten die jij verspreidt. Mijn eetpatroon is veranderd vanuit overtuiging. Dat maakt het makkelijk naar terug te grijpen als mijn lichaam signalen stuurt als ik iets te veel afwijk van de groenten -en fruitsmoothie e.a.
Ik wens jou en het gezin vele dankbare geluksmomenten toe in 2019!
Groeten – Elien

Welkom bij Groene Dag

“We zijn ver afgedwaald van onszelf, daarom zijn we het contact met de natuur verloren en ook met de natuurlijke voeding. Daardoor hebben we zoveel vervangende middelen nodig om ons goed te voelen. Maar het is een grote leugen tegen onszelf. Ziekte is dan het signaal om ons duidelijk te maken dat we terug naar die natuurlijkheid moeten en naar onze goede wezenlijke kern in onszelf. Alleen met dit inzicht is verandering mogelijk. Het is daarom zaak om te leren eerlijk luisteren naar de signalen van het lichaam. Dat zal ons altijd in goede richting bewegen en vertelt ons dat we niet verder kunnen zoals we nu bezig zijn. Hoe zou men kunnen zorgen voor anderen als men niet eens voor zichzelf kan zorgen ? Een gezonde zelfzorg is een prioriteit en de oorzaak van het gebrek aan gezonde zelfzorg ligt in een tekort aan respect voor het eigen leven.”

 

Duurzame ontwikkeling

Deze term die in 1987 in het Brundtland-rapport Our common future werd gebruikt, is nu algemeen in gebruik bij allen die bezig zijn met ecologie.

In 1992 publiceerden Meadows c.s. ‘De grenzen voorbij, en wereldwijde catastrofe of een duurzame wereld’. De titel zegt het al: de onderzoekers hebben moeten vaststellen dat’ondanks de verbeterde technologie, het toegenomen bewustzijn en het strengere milieubeleid, de stromen van natuurlijke hulpbronnen en vervuilende stoffen hun duurzame grenzen in veel gevallen hebben overschreden.’ Om een duurzame wereld te realiseren moeten het grondstoffengebruik en de bevolkingsgroei worden bestendigd. Bovendien moeten grondstoffen en energie efficienter worden gebruikt. Zoals in hun publicatie staat hierin het begrip exponentiële groei in een begrensde ruimte centraal.

In ieder geval moet wereldwijd open ruimte worden bewaard, zodat alle levensvormen maximaal worden bewaard en de ecosystemen niet ondergraven worden.

Ragnar Berg, een Deens bioloog die aan de basis ligt van het zuur-basen-concept wees in de vijftiger jaren al op het fenomeen van “verzuring”. Hij schreef: “Vandaag kan de verzuring gemeten worden in het water, in onze meren, in de aarde. Maar deze verzuring is al tientallen jaren eerder aanwijsbaar in de gewijzigde eetgewoonten van het publiek. De verzuring van de natuur volgt de verzuring van de mens op de voet, echter met twintig of dertig jaar vertraging.”

Wij kunnen niet gezonder zijn dan de “omgeving” waarin wij leven, wonen, werken… We moeten al het mogelijke doen om zuinig om te springen met grondstoffen en energie. In de manier waarop wij omgaan met onze leefruimte, geven wij uitdrukking van onze bekommernis over onszelf, onze medemens en de natuur als organiserend element.

Gezond eten is een intelligente keuze die milieuvoordelen oplevert.

Niemand wil zijn of haar kind de erfenis nalaten van een onbewoonbare wereld. Dat angstaanjagend vooruitzicht lijkt niets te maken te hebben met wat iemand eet, maar in werkelijkheid heeft het er alles mee te maken. De ironie is dat de voedingsindustrie in reusachtige mate bijdraagt tot de vervuiling en de verstikking van onze planeet.

De productie, het voeden, fokken, slachten en vervoeren naar de markt van elke dag 16 miljoen dieren (Europa) voor de consumptie is geen kleinigheid.

Het is vastgesteld dat verweg de grootste factor in de aantasting van het milieu de uit de hand gelopen verbranding is van fossiele brandstoffen, die voor 80 procent debet is aan het koolzuurgehalte in de atmosfeer.

We zijn bewust van de enorme hoeveelheid energie die nodig is om onze auto’s te laten rij- den, onze huizen te verwarmen en de goederen te produceren die we kopen. Maar slechts weinigen begrijpen welke enorme hoeveelheid energie nodig is voor de op vlees gebaseerde voeding. Als we dat beschrijven als kolossaal zullen we ons aan een grof understatement schuldig maken. Het is moeilijk om het gebruik van fossiele brandstoffen gepast in verband te brengen met de industrie van dierlijke producten.

Voor de productie van de proteïne die we verkrijgen uit dierlijke producten is minstens 25 maal zoveel energie nodig als een vergelijkbare hoeveelheid proteïne uit graan. Dierlijke producten verbruiken 2.500 procent meer fossiele brandstoffen dan graanpro- ducten. We kunnen onze energiebronnen meten in calorieën. Voor het verkrijgen van slechts één calorie proteïne uit grazend vee (de bron van meer dan 80 procent van het vlees dat in Europa wordt geconsumeerd), moet 78 calorieën fossiele brandstof worden verbruikt. Daarentegen kan één calorie proteïne uit tarwe, maïs of bonen worden geproduceerd met drieëneenhalve calorie fossiele brandstof.

Als je mensen vraagt om een verband te leggen tussen energieverbruik en een ontbijt van eieren met spek, een hamburger voor de lunch of een biefstuk aan het diner, kunnen ze dat verband niet zien. Als iedereen een westers leven zou leiden, zouden we er een paar aardbollen bij moeten hebben.

Mogelijk gemaakt door WordPress & Thema gemaakt door Anders Norén