Educatieve non-profit organisatie voor een gezonde en duurzame leefstijl

Categorie: Nieuw Page 1 of 3

Zero waste voedsel inkopen doen

INTRO: Voor mij zijn gezondheid en duurzaamheid onlosmakelijk met elkaar verbonden. Met onze voedsel keuzes hebben we niet alleen een impact op onszelf maar ook op de natuur rondom ons. ‘Het natuurlijke zo natuurlijk mogelijk’ is niet alleen toe te passen op voeding. Want alle keuzes die we dagelijks maken, hebben een impact op de planeet. Vandaar deze nieuwe rubriek over duurzaamheid om hierover te informeren en het gesprek erover te openen.

Waarom? Om toch bij duurzame voeding te starten, volgen hierbij enkele tips voor zero-waste inkopen, of toch tips om onnodige verpakkingen proberen te vermijden. Waarom is het belangrijk om hierover na te denken? De productie van elk verpakkingsmateriaal vergt niet alleen energie en hulpbronnen om te vervaardigen maar het is ook grotendeels een onnodig product dat we meteen weggooien. Dat is een jammerlijke levensloop voor iets zoals plastic, waar fossiele brandstoffen voor nodig waren of papier waar bomen voor gekapt werden. Bovendien is weggooien (of liever goed gesorteerd inleveren bij de recyclage diensten van je stad of gemeente) een arbeids- en energie intensief proces. Daarbij komt dat niet alles ingezameld kan worden en niet alle ingezamelde afval gerecycled kan worden. Gelukkig kan je makkelijk je afval productie verminderen! Hierbij voor de aankoop van voeding een aantal makkelijke tips.

1. Herbruikbare zakjes Je kan ze zelf maken, uit bv. een oud stuk stof, oude zakjes hergebruiken of je kan ze ook op heel veel plaatsen kopen. Het idee is heel eenvoudig, namelijk je eigen (stoffen) zakje gebruiken waar je anders papieren zakjes voor zou gebruiken zoals bv. voor fruit en groenten. Zelfs minder voor de hand liggende items zoals dadels kan je in een biowinkel vaak los vinden. De vuile zakjes gaan na gebruik gewoon mee met de was en zijn daarom bij voorkeur uit een natuurlijk materiaal zoals katoen. Zo komen tijdens het wassen geen micro-plastics los in het waswater. Naast zakjes kan je natuurlijk ook herbruikbare bakjes meenemen, zeker voor vloeibare of meer breekbare items zoals crackers.

Herbruikbare zakjes in actie, bij de BEO versmarkt in Gent

2. Van markt en zero waste walhalla tot online gemak: Waar kan met je met je afvalvrije zakjes en bakjes terecht? Een bezoek aan de markt kan al heel veel bieden, niet alleen losse groenten en fruit maar ook vaak gedroogd fruit en noten. Als je belang hecht aan biologische, fairtrade producten of bv. ongebrande en ongezouten noten vraag het na bij de marktkramer. Naast de warenmarkt is het ook de moeite waard om een lokaal initiatief te zoeken waarbij je groenten en fruit rechtstreeks bij de boer kan kopen, dan is het niet alleen korte keten maar ook vaak heerlijk vers. Boerderij winkels zijn handig en het boerenenburen platform bundelt ook initiatieven (BE NL). Als je geluk hebt, is er zelfs een Verpakkingsvrije winkel bij jou in de buurt waar ze naast groenten en fruit, ook zero waste snufjes, droogwaren zoals thee en soms zelf rauwe vegan goodies aanbieden. Zo heb je heerlijke raw vegan crackers en granola van Julie’s lifestyle bij verpakkingsvrije winkel OHNE in Gent, Zwalm, Aalst, Nevele en Ternat. Zero waste Nederland biedt naast heel veel tips ook een heel mooie overzichts kaart van alle winkels. Daarnaast kan je zelfs in Google zoeken op verpakkingsvrije of bulk winkel en je zal versteld staan. In de Ardennen waren er zelf enkele te vinden in de kleinste dorpen. Mocht je toch geen opties vinden in de buurt dan kan je in Nederland ook verpakkingsvrije boodschappen aan huis laten leveren, neem maar eens een kijkje op de webshop van Pieter pot.

3. Probeer het, meestal kan het gewoon. Bovenstaande voorbeelden zijn vaak gespecialiseerde winkels maar uit ervaring kan je bijna overal terecht! Mocht het je toch nog even moed kosten om die stoute (afval-bestrijdende) schoenen aan te trekken dan kan je ook kijken of die handelaar ervoor open staat zoals de “Mij pak je niet in” locaties (BE) of de locaties met een “neem gerust je eigen verpakking mee” (NL) sticker. Natuurlijk zijn er veel meer lokale tips dan wat gevat kan worden op een kaart, dus sluit je aan bij een lokale groep op volg een inpsiratie op sociale media. Mocht je veel tips willen voor een bepaalde stad, schrijf je dan in voor een zero waste walking tour. Zaterdag 10 Oktober hebben wij er eentje gegeven in Wageningen.

Zo vond ik bijvoorbeeld door de sticker een fantastische plek om de hoek waar ik alle kruiden en thee kan bijvullen, nooit meer van die kleine flesjes of plastic zakjes want ze hebben echt alle kruiden(mixen) die je kan bedenken en zelfs natriumbicarbonaat.

4. Bulk aankopen, hoe groter de hoeveelheid hoe beter: Als je voor iets geen verpakkingsvrije alternatieven kan vinden dan kan je altijd een grootverpakking aankopen zoals een 5kg verpakking van lijnzaad in de plaats van telkens een klein plastic zakje van 250gram. Overkijk je niet, want teveel eten kopen en daarna weg moeten gooien, heeft ook geen zin. Met enkele goede voorraad potten kom je een heel eind. Hiervoor kan je de oude bokalen die goed afsluitbaar zijn hergebruiken na een grondige schoonmaakbeurt. Want kleine motjes in keuken of opslagruimte zijn natuurlijk verzot op zo’n grote hoeveelheden lekkers. Als je bulk wil delen met buren/vrienden/familie dan kan je ook een bestelling plaatsen rechstreeks bij de groothandel. Dan krijg je de hoeveelheden aan huis geleverd en verdeel je ze zelf uit, tools zoals Bioclub en Voko kunnen dat faciliteren. Dat spaart niet alleen verpakking en transport uit maar is ook vaak goedkoper. Er zijn heel wat opties via voedselcooperaties in Belgie en Nederland.

5. Een voorbereide consument is er twee waard: Ik heb naast de groentenzakjes altijd een paar essentials mee. Zoals mijn salade/smoothie/fruit… box, eigenlijk past er vanalles in. Daarnaast heb ik ook altijd een herbruikbare fles mee met water of thee, een besteksetje met chopsticks en een scherp schilmesje. Bespaart niet alleen afval maar komt echt heel vaak van pas als ik dan toch net zin krijg in een stuk fruit maar het liever in stukken snij. Op reis voeg ik aan de set ook een spirelli slicer aan toe om makkelijk noodles te kunnen maken van bijvoorbeeld courgette.

Koop jij soms al verpakkingsvrij of ben je geinspireerd door deze post? Vul gerust aan met jullie tips! Ik ben erg benieuwd, laat ons in de reacties weten mocht je een bepaald product niet vinden dan kunnen we tips uitwisselen. Deel ook gerust verder vragen over een duurzame en gezonde leefstijl, wie weet gaan we ermee aan de slag in een volgende blog.

Osteoporose

Is de diagnose gevallen? Wat zijn de acties die je kunt ondernemen?

Door de jaren heen heb ik vaak nagedacht over het probleem van de groeiende osteoporose-epidemie, en of calciumsuppletie een veilige en effectieve preventieve strategie is, zoals alom voorgesteld door de gezondheidsinstanties. Sinds de eerste voordrachten over Reuma Natuurlijk Genezen, die we organiseerden vanaf 1983, waren we aanhoudend in contact ment mensen die oplossingen zochten voor hun achteruitgaande conditie. Het spook van het verlies van zelfstandigheid, de ontstekingen, pijn en ongemakken, waren nooit ver weg. Mijn onderzoek naar het onderwerp heeft me tot de andere conclusies geleid, en in deze brief wil ik één onderdeel daarvan delen :

De productie van botziekten: een verhaal van Osteoporose en Osteopenia

De huidige definities van osteopenie en osteoporose werden door de Wereldgezondheidsorganisatie (WHO) in het begin van de jaren 90 bedacht en vervolgens geprojecteerd op miljoenen vrouwen, schijnbaar om hen ervan te overtuigen dat ze een met medicijnen behandelbare, hoewel symptoomloze, ziekte hadden.

Osteopenia (1992) en Osteoporose (1994) werden formeel door de WHO geïdentificeerd als skeletaandoeningen als botmineraaldichtheden (BMD) 1 en 2,5 standaardafwijkingen onder de piek-botmassa van een gemiddelde jonge volwassen blanke vrouw dalen, gemeten door een röntgenapparaat dat bekend staat als Dual energy X-ray absorptiometrie (DXA, of DEXA). Deze technische definitie, die nu wereldwijd over de hele wereld wordt gebruikt als de gouden standaard, is verontrustend en, zoals we zien, verbergt waarschijnlijk een agenda die niets te maken heeft met de bevordering van gezondheid.

Een standaard die je nooit hebt gehad, wordt nu de maatstaf van wat je zou moeten hebben… terwijl ouder worden, wordt benaderd als een nieuwe ziekte

Een ‘standaardafwijking’ is eenvoudig een hoeveelheid die wordt berekend om de mate van afwijking voor een groep als geheel aan te geven, d.w.z. binnen elke natuurlijke populatie zullen er mensen zijn met hogere en lagere waarden, b.v. lengte, gewicht, botmineraaldichtheid, cholesterolgehalte. De keuze van een gemiddelde jonge volwassen vrouw (ongeveer 30 jaar oud) met een maximale botmassa in de menselijke levenscyclus als de nieuwe norm voor normaliteit voor alle vrouwen van 30 jaar of ouder, was natuurlijk niet alleen volledig willekeurig maar ook onlogisch. Waarom zouden tenslotte de botten van een 80-jarige als ‘abnormaal’ worden gedefinieerd als ze minder dicht zijn dan die van een 30-jarige?

Binnen de nieuwe BMD-definities van de WHO wordt het verouderingsproces gedefinieerd als een ziekte, en deze definities waren gericht op vrouwen, ongeveer op dezelfde manier waarop de menopauze ooit opnieuw werd gedefinieerd als een “ziekte” die moest worden behandeld met synthetische hormoonvervangende (HRT) therapieën; dat wil zeggen, voordat het hele kaartenhuis instortte met het besef dat door het behandelen van de menopauze als een ziekte de medische instelling meer kwaad dan goed veroorzaakte, b.v. hartziekte, beroerte en kanker.

Om de leegte te vullen die is achtergelaten door het HRT-debacle en de desillusie van miljoenen vrouwen, resulteerden de nieuwe definities van de WHO in de diagnose en daaropvolgende etikettering van miljoenen gezonde vrouwen van middelbare leeftijd en oudere vrouwen met wat ze nu moeten slikken als een andere ‘(on)gezondheidstoestand’, ernstig genoeg om het gebruik van dure en gevaarlijke bot-medicijnen (en even gevaarlijke megadoses elementair calcium) te rechtvaardigen in het streven naar een verhoging van de botdichtheid met alle noodzakelijke middelen.

Een ding waarover niet kan worden gedebatteerd, want het is nu een kwestie van geschiedenis, is dat deze plotselinge transformatie van gezonde vrouwen, die geen symptomen hadden van “lage botmineraaldichtheid”, in een risicogroep die geschikt was voor behandeling, diende om miljarden aan inkomsten te genereren voor fabrikanten van DXA-apparaten, doktersbezoeken en medicijnen op recept over de hele wereld.

Is er dan geen probleem? Ja, dat is er, na tientallen jaren beroofd geweest te zijn van basische mineralen, heeft het lichaam grote mineralenschade geleden. Maar wonder boven wonder geeft het lichaam zich niet gemakkelijk prijs. Het heeft zich verzet en heeft die kostbare draagstructuur van het lichaam zoveel mogelijk gespaard. Maar het heeft niets aan die klassieke maatregelen om de gaten toe te plamuren, in de hoop dat het lichaam daardoor sterker is. Laten we beginnen met de roofbouw stop te zetten. En laten we aan het lichaam geven wat het nodig heeft. Als je de afbeelding bovenaan goed bekijkt, is daar niet alleen sprake van calcium. Ik ben drie maanden bezig geweest met het volgende nummer van Natuur & Gezondheid, waar het gaat over mineralen. Als iemand die informatie grondig bestudeert, en aan de hand van een haaranalyse erachter komt hoe het met de mineralenhuishouding in het lichaam staat, en de nodige voedingscorrecties doet – en waar nodig de gepaste suppletie (en dat is waarschijnlijk niet calcium), zou het resultaat heel anders kunnen zijn.

Minder of meer VET ?

De feesten zijn achter de rug en als je het aan de meeste mensen hun lichaam en hun spijsvertering vraagt – gelukkig ! Laten we eerlijk zijn, veel van onze ‘lekkernijen’ zijn herhalingen op hetzelfde thema: vet, vet en nog eens vet. Terwijl de meeste mensen niet eens door hebben hoeveel vet ze dan wel hebben gebruikt, zegt de weegschaal zeer voorzichtig, tussen de 35% en de 50% van de calorieën… En als je dan ook nog naar de kwaliteit van die vetten gaat kijken, dan is deze archi slecht, terwijl als er van iets de bèste kwaliteit nodig is, is het wel van de vetten!

De voorbije drie maand heb ik de olijvenoogst van nabij kunnen observeren. En daar is geweldig veel verschil in de kwaliteit van de oliën, die niet uit te drukken is in biologisch, koud geperst, lage aciditeit… maar de versheid van de olijven, het moment van de oogst, geplukt of van de grond geraapt… En dat is niet alleen van toepassing op olijven.

Dat betekent, dat als zo maar liefst 35 -50% van vetten komt, die op hun beurt gepasteuriseerd, gebakken, gebotteld, gehard, of ranzig zijn geworden, dat het wellicht niet overdreven is om te zeggen dat vetten een carcinogene invloed hebben, en dat zeg ik niet zomaar.

Zelfs wanneer iemand nog een volwaardige voeding gebruikt met “vetten, in combinatie met hun drager”, zoals bv avocado, noten, zaden en pitten en andere bronnen van vet, moet er niet te kwistig mee omgesprongen worden. Hoe erg de rauwe voeding ook op mijn sympathie mag rekenen, is het oppassen geblazen om niet in een overvette voeding te belanden, zoals wellicht meer dan de helft van de raw fooders die behalve veel te veel eiwit, 45 – 65% van hun calorieën uit vet nemen. Hoe komen ze daar terecht? Dat is heel voorspelbaar met de huidige trends: veel bladgroenten eten, niet teveel (of helemaal geen fruit, want dat zijn koolhydraten) en gezien je dan toch iets moet eten, zijn het eiwitten en vetten.

Ongeacht wat voor soort vet, teveel eten resulteert in voorspelbare en onmiskenbare gezondheidsproblemen. Van vermoeidheid, slechte teint, candida, bloedsuikerproblemen, verminderde immuunfunctie, slechte bloedsomloop en gecompromitteerde spijsvertering die de weg vrijmaakt voor diabetes type 2 en vrijwel alle degeneratieve ziekten van vandaag.

Als je echt een gezonder, gelukkiger persoon wilt worden, verminder dan het vet voedsel (vooral alle gekookte, gebottelde, gebakken, junkfood bronnen). Verhoog fruit, groenten en gebruik in kleine hoeveelheden avocado’s, noten en zaden.

Sommige mensen willen het berekenen. Om te beginnen, ga ervan uit dat elke gram puur vet je 8 calorieën oplevert. Maak een raming van al je zelf toegevoegde vetten. Doe dit getal x8. Verder, probeer te weten te komen hoeveel verborgen vetten je gebruikt. Fruit en groenten sla je over. Daar zit zeer weinig vet in. Er zijn enkele uitzonderingen zoals bv mango met zijn 2% vet, en ik neem aan dat onder de lezers niet veel durian-eters zijn? Wat blijft er dan over ? In de natuurlijke voeding : meer geconcentreerde voedingsbronnen als noten, zaden en pitten. Dat kan de moeite zijn om die een paar dagen te wegen, gewoon om een idee te hebben. Reken dat deze groep tussen 40 en 55 % vet bevat. Dan ook avocado, die gemakkelijk tekent voor 30 gram vet. Tel alles samen en je weet waar je staat.

Voor mensen die nog vis, vlees en zuivelproducten eten, wat ik niet aanbeveel, komt er een heel stuk bij en mensen die brood eten en dit beleggen met boter of margarine en vet beleg, is het oppassen geblazen.

In feite is de inname van 3-8 %ruw vet , meer dan voldoende, dat alle essentiële vetzuren bevat in de juiste verhoudingen die nodig zijn voor een optimale gezondheid. Wat dat betreft is lijnzaadolie onverbeterbaar. Lees er het boekje “Lijnzaad – Lijnolie” op na en je zult begrijpen waarom.

Maak van vet-arme voeding een principe. Een paar vette maaltijden per week toevoegen tijdens het diner is de gemakkelijkste manier om van rauwe vetten te genieten en toch onder de aanbevolen 10 – 15% max te blijven. Enkele voorbeelden zijn het toevoegen van een kleine avocado aan een saladedressing – of in stukjes in een salade, en hetzelfde voor een klein handje noten en zaden. Elk zuur fruit gemengd met rauw vet is een geweldige dressing, probeer eens paprika, selderij en / of kruiden toe te voegen voor een geweldige smaak. Rauwe soepen en smoothies zijn ook een uitstekende manier om je percentage greens te verhogen en ook van wat rauwe vetten te genieten.

Een eenvoudige rauwe soep kan een sinaasappel zijn, een paar tomaten, wat rode paprika en een hand vol spinazie. Mix ze en laat wat in stukjes achter, dit is echt geweldig en smakelijk na een mooie entree van zuur of half zuur fruit.

Ik denk niet dat het nodig is om je aan te moedigen om méér vetten te eten. Die eet je genoeg. Maar op zijn minst moet je aangemoedigd worden om goede vetten te eten – zo natuurlijk mogelijk – en zo weinig mogelijk verhit. Rauwe ongewijzigde vetten zijn zonder meer veel beter dan gekookte, gebottelde, verwerkte, ‘natuurlijke’ vetbronnen. Alle rauw voedsel in zijn hele rijpe rauwe vorm bevat alle co-factoren die nodig zijn voor een goede spijsvertering en assimilatie en zou het grootste deel, zo niet het volledige dieet voor optimale gezondheid moeten vormen.

Zo hebben we het voorgesteld :

Voor meer energie

Tradities doorbreken

Het geheel van wat “Natuurlijke Hygiëne” wordt genoemd is een bundeling van de levenswetten in functie van een kwaliteitsvol leven. Als u deze wetten kent, weet u op welke manier de natuur voor uw gezondheid zorgt. Het is geen zoeken naar remedies die de ziekte maskeren of die de symptomen verzachten. In de laatste NatuurStemmingen met de titel “Natuurlijke Gezondheid”, krijg je een prachtig en onverbeterbaar concept voor gezondheid – recht naar de oorzaak, zonder omwegen of excuses. Dit nummer is nog afzonderlijk te koop.

“Alles wat medicijnen voorstellen te doen, doet de natuur veel beter. Het is de natuur die geneest.” – A. Mosséri

Natuurlijke Gezondheid is de informatie die ons het best heeft geholpen en die het dichtst aanleunt bij de natuurlijke benadering van het gezondheidsprobleem, maar die verder reikt dan de persoonlijke gezondheid van het individu. Aandacht krijgen voor de samenhang van alle dingen, de onderlinge relaties en het verbeteren van levensomstandigheden, zijn het doel van de Natuurlijke Gezondheid en wij geven deze informatie door langs lessen, publicaties en voortaan via het digitale tijdschrift.

Het is waar dat de vereisten van de Natuurlijke Gezondheid niet altijd even sympathiek zijn, dat ze vreemd zijn aan de gewoonten/tradities van de massa, aan de verzuchtingen van de industrie, aan de normen van de reclame en de media… In dat opzicht passen we toe wat Gandhi zei : “De leugen wordt geen waarheid omdat iedereen ze onderhoudt of bevestigt”.
We kunnen bepaalde acties en reacties betreuren. We kunnen het hoofd schudden voor domme en lege commentaren. We zijn dergelijke obstakels nooit uit de weg gegaan. We hebben geen jacht gemaakt op sympathie, maar hebben heel simpel de bedoelingen van de natuur proberen duidelijk te maken… voor wie ze wil kennen. We ervaren dat de lezers de principes van de natuurlijke hygiëne toepassen op hun eigen ritme en zo nauwgezet als hun situatie toelaat dat te doen. Dat was het idee : “Iedereen kan IETS doen.” Zo zal iemand 20 %, 30 %, 50 % of 80 % van deze kennis in toepassing brengen. Dan niet getreurd. Wees positief. Iedere stap in de goede richting is een stap vooruit en dat moedigen wij aan.

Doe wat u kunt op de plaats waar u bent en met wat u hebt.

Laat de zorg voor gezondheid niet ontaarden in een afwachtende houding. Veel mensen weigeren met de natuur mee te gaan. Ze zoeken de natuur maar op als ze geen andere keuze meer hebben… Ook vandaag geldt het principe dat “Voorkomen beter is dan genezen”. Zie het positief en ga met de natuur mee.

We hebben niet de bedoeling om je tekortkomingen aan te klagen, of je te vertellen hoe slecht je er aan toe bent, of hoe ver je nog verwijderd bent van het natuurlijke ideaal. De ononderbroken toepassing van àlle positieve aspecten is een utopie. Laten we beginnen vandaag te doen, wat vandaag mogelijk is.

Dit is een motivatiebrief aan het begin van een nieuw jaar, een aansporing om het beter te doen, een opfrissing voor jij die even afdwaalde, een hart onder de riem van gelijkgezinde mensen die de groene weg hebben ingeslagen. Zie het als een persoonlijke brief van mensen naar mensen… die het doel hebben een groener, gezonder, positiever leven te leiden.

Houden van wat je doet

Ik wou dit jaar graag afsluiten met een positieve gedachte. Die haal ik uit NatuurStemmingen 165 – meer dan vijf jaar geleden, maar hopelijk nog even inspirerend !

De trein vertrok om half zeven in Brussel Zuid. Ik kende de weg ernaartoe als geen andere en nam me voor om tijdig te vertrekken, en op alles voorbereid te zijn. Van Ninove naar Brussel, neem maar een uur, had ik berekend. Parkeren, een ticket nemen… vijf minuten meer zou nog comfortabeler zijn. 

Ik begon ongeduldig te worden. Half zes… Nu zouden we dringend moeten vertrekken. Ik maakte me nerveus. “Het is ook altijd hetzelfde. Hoe kan je daar nu op bouwen… straks missen we de trein.” Ik dacht aan alle andere problemen die zouden volgen als die trein niet werd gehaald. Het zou het begin van een chaotische dag worden. 

Vijf uur vijfendertig. Daar kwam Brigitte de trap af. Ze opende de koffer, plaatste rustig en voorzichtig haar bagage. “Haast je toch, mens”, riep ik van binnen. “Wind je niet op” zei ze vriendelijk, we halen het wel, dat weet je toch?” 

“Het is niet realistisch” zei ik : “vijftig minuten… je raakt nooit op tijd op het perron.”  “Toch wèl”, wist ze.  “Rijd nu maar rustig en maak je geen zorgen…” 

Ik beet op het puntje van mijn tong. “Gemakkelijk zeggen”, dacht ik, “maar wie zal nu weer als een gek rijden en vermijden om nog een pak snelheidsboetes te krijgen?” 

Brigitte leek mijn gedachten te raden. “Hou je kalm, je hoeft je niet op te winden. Alles komt in orde.” Het liefst had ik haar woorden ontkend, in discussie gegaan, maar ik zweeg. Ik voelde me verplicht om in alle kalmte voort te rijden. Ik zou het dan toch geprobeerd hebben. Zeer merkwaardig was, dat alles leek mee te zitten. De verkeerslichten lieten ons keer op keer door… Maar te laat. Half zeven, Brussel Zuid. Brigitte nam haar bagage en terwijl ze het station binnenstapte, hoorde ik door de luidsprekers :  de trein naar Parijs heeft vijftien minuten vertraging.  “Heb je eventjes geluk…” zei ik. “Nee”, zei Brigitte “ik heb het je toch gezegd?”

“Stefaan, ik bestorm je met mijn vervelende vragen… Hoe slaag je erin om zo kalm te blijven ?

Laat me beginnen met te zeggen dat ik geen enkel speciaal talent heb. IK weet dat elke minuut telt en mijn leeftijd houdt me niet tegen om nog iets te leren. Zelfs uit vervelende vragen probeer ik nog iets te leren… Daarnaast heb ik veel jaren geleden de stap gezet om te houden van wat ik doe – en dat te doen waarvan ik houd… Hoe klinkt een dergelijke uitspraak? Houden van wat je doet, en dat doen waarvan je houdt… Is het een droom? Of iets dat echt waar kan zijn? “Hoe kan je nu ooit houden van die saaie zaken waarover ik me elke dag moet buigen? Langs een kant zou ik veel liever iets anders doen, maar ik neem een risico door ervoor te gaan…” En nochtans, moet je eens overwegen hoe je persoonlijke positie ten opzichte van een taak, dit lichter of zwaarder maakt. Want alles wat je graag doet, gaat vlot, gemakkelijk en de tijd vliegt. Alles wat je met tegenzin doet, is zwaar, je krijgt jezelf moeilijk in beweging, en het lijkt een eeuwigheid te duren… Je kunt natuurlijk de zaken omdraaien en ervan uitgaan dat je het graag doet omdat het gemakkelijk is… of dat je het met tegenzin doet omdat het saai is… maar wat was eerst? Akkoord, iets nieuw leren kost inspanning. Maar het is de motivatie ertoe, die helpt om het onder de knie te krijgen. Het is de motivatie die ervoor zorgt dat geen inspanning te zwaar is om je doel te bereiken. 

Betrap er jezelf op, hoe je het leven lastig maakt. Je zucht misschien bij het gras dat moet gemaaid worden, bij de was die niet opgevouwen en gestreken raakt, bij de afwas waar je geen zin in hebt, bij de boekhouding die je eigenlijk al veel te lang hebt uitgesteld, of bij de gedachte dat je op dieet moet gaan… 

Alles heeft te maken met de manier waarop je het ‘ziet’, die kijk op omstandigheden, feiten, situaties die zich voordoen, routines… Waarom zou een avondje strijken niet net zo leuk zijn als een avondje luieren voor het televisiescherm? Waarom zou je boekhouding in orde maken niet net zoveel voldoening geven als een spannend verhaal lezen? Wellicht hebben we het teveel gehoord, of teveel zelf gezegd… We hebben de nadelen in de verf gezet, ons voortdurend eraan herinnerd met hoeveel tegenzin je eraan begint. Maar met een positievere kijk – een positieve programmering, voelt dat anders aan. Er is nog veel te zeggen over glazen en water, vol of leeg en alles daartussenin… maar neem gewoon eens één voorbeeld uit je dagelijkse leven – iets wat je niet bepaald ‘graag’ doet. Begin met je voorinstelling te negeren. Doe het gewoon. En terwijl je het doet, denk aan de voordelen van het feit dat je het nu doèt. En probeer dan te bedenken hoe je dit in de toekomst altijd zo zult doen. Je maakt je daar niet druk om. Je doet het gewoon. Je maakt het niet zwaarder, want dat is in je nadeel. Je hebt er alle belang bij om het lichter te maken.  Elke dag opnieuw, tot alles licht is, en alles met dezelfde liefde wordt gedaan.  Er zullen altijd voorkeurssituaties zijn, maar de kloof tussen graag en met tegenzin, zal kleiner en kleiner worden, als je geleerd hebt om het op de juiste manier te doen. Kunnen we daarmee het jaar besluiten? Dan wens ik je vrede en alle goeds !

Altijd Groen

  • Voor altijd – voor zo lang als dat duurt,
  • blijf ik verwonderd over groei en bloei,
  • over de kringloop van de seizoenen,
  • over een knop die blad wordt, 
  • een knop die bloesem geeft
  • en hoe dan het leven herbegint. 
  • Er gebeuren vandaag nog wonderen, iedere dag. 
  • En veel van die wonderen zijn groen. 
  • Ja, wonderen hebben een kleur,
  • soms rood, zo rood als de levensstroom van het lichaam
  • of blauw, zo uniek als een open hemel
  • of geel, als de zon in al haar kracht. 
  • En met wit en zwart en met die kleuren, 
  • een oneindige variatie,
  • ritselend in de bladeren
  • en met spelingen doorheen de seizoenen.
    We hebben het allemaal gehad. 
  • De kringloop werd voltooid. 
  • En nu staan daar, statige bomen,
  • ademloos wachtend, vol verwondering,
  • weerstand biedend aan alle elementen. 
  • En fluisterend ging ik een gesprek aan
  • en kwam te weten hoe lang geleden 
  • door een kinderhand een pit werd geplant
  • met een belofte van vader en moeder.
  • Kijk dit is leven. Plant hier die pit, die noot, dat zaad
  • en als je dan groter wordt, dan zie je,
  • er zal een boompje groeien,
  • die zal groeien en groter worden. 
  • De boom zal zijn armen uitspreiden 
  • naar de hemel en de aarde.
  • Zolang dat kan is er leven, 
  • zullen we dansen rond de bomen, 
  • zullen blije kreten weerklinken in een bos.
    Want de verwondering blijft. Groen.
uit NatuurStemmingen : december 1999

Oktober voorbij

Pinktober. Ik weet niet hoe jij dit hebt beleefd? Blij om de vele acties die het kankeronderzoek in het licht hebben gebracht? Ongeacht of deze gebeurde met middelen die zelf een bijdrage leveren aan kanker? Het doel wettigt de middelen…

Je kunt het zo gek niet bedenken… t-shirts, schoenen, rugzakken, bloemen, maar ook maaltijden, wafels, en bij uitzondering eens … een appel. Die marathons, fietsen en sportprestaties… dat is natuurlijk formidabel. Hier in verschillende Spaanse dorpen staan de bomen, de muren, de straten beklad met het symbool van de kankerbestrijding… Wellicht dat iemand het nodig vindt om een urgentie af te kondigen.

Dat betekent echter dat een massa mensen tijd, geld en middelen gebruiken om in oktober zich in te spannen voor het Bortskanker-Bewustzijn. En dat is terecht, want volgens de recentste berichten zijn 15% van alle nieuwe kankers borstkanker.

Maar heb je daarbij nooit bedacht of het allemaal wel een verschil maakt? Is de zoveelste sportieve actie, of de zoveelste t-shirt nog een optie… Of waarom gaat het niet verder? En is er niet genoeg ‘bewust-zijn’… of ‘waarvoor of waarvan moeten wij ons bewust-zijn?’ En hoe helpt deze bijdrage eigenlijk zodat borstkankerpatiënten echt de behandeling krijgen die ze nodig hebben. Is er eigenlijk nog iets dat we kunnen doen?

De onderzoekers van het Natural Living Family en Cancer Tutor voelen op dezelfde manier. In plaats van mee te gaan in de Borstkanker Bewustzijns-herrie, besloten ze zelf iets te doen… al lang geleden trouwens. Ze beslloten een nieuwe documentaire te maken :  Hope for Breast Cancer dat voorbij de ziekenhuismuren gaat en hoop brengt door kankerpatiënten de instrumenten aan te reiken die ze nodig hebben voor een persoonlijk gezondheidsplan.

… deze documentaire bevat het verhaal van Angela (Angie) Rouech Lima, een jonge moeder die in 2017 met kanker werd gediagnostiseerd.

Angie was bereid om via een gesponsord programma waarbij gedurende één jaar haar non-toxic therapieën – alles wat ze nodig had – inclusief haar verplaatsingen, en de film toont haar verhaal wanneer ze door de wereld van de kankerbehandelingen gaat, om nu te gaan voor een geïntegreerde aanpak van borstkanker. Haar ervaringen zijn hard en realistisch en ik verzeker je dat het gepaard gaat met af en toe een traan. De film wordt vertoond op filmfestivals. Maar je kan het ook thuis bekijken.

…we can buy all the pink in the world but unless we do something that gives cancer patients the tools they need to create a personalized, non-toxic and integrative approach to beating cancer, nothing’s going to change.

The Hope for Breast Cancer film is a step in the right direction.

Het maakt trouwens niets uit of het niet voor jezelf, dan wel voor een ander familielid is… Deze Premiere was op 6 november. Het is mogelijk dat je ondertussen een kleine bijdrage moet betalen. Dat is dan je Alternatieve Bijdrage ter ondersteuning van het onderzoek. Geld dat wel een verschil zal maken.

Oktober voorbij

Pinktober. Ik weet niet hoe jij dit hebt beleefd? Blij om de vele acties die het kankeronderzoek in het licht hebben gebracht? Ongeacht of deze gebeurde met middelen die zelf een bijdrage leveren aan kanker? Het doel wettigt de middelen…

Je kunt het zo gek niet bedenken… t-shirts, schoenen, rugzakken, bloemen, maar ook maaltijden, wafels, en bij uitzondering eens … een appel. Die marathons, fietsen en sportprestaties… dat is natuurlijk formidabel. Hier in verschillende Spaanse dorpen staan de bomen, de muren, de straten beklad met het symbool van de kankerbestrijding… Wellicht dat iemand het nodig vindt om een urgentie af te kondigen.

Dat betekent echter dat een massa mensen tijd, geld en middelen gebruiken om in oktober zich in te spannen voor het Bortskanker-Bewustzijn. En dat is terecht, want volgens de recentste berichten zijn 15% van alle nieuwe kankers borstkanker.

Maar heb je daarbij nooit bedacht of het allemaal wel een verschil maakt? Is de zoveelste sportieve actie, of de zoveelste t-shirt nog een optie… Of waarom gaat het niet verder? En is er niet genoeg ‘bewust-zijn’… of ‘waarvoor of waarvan moeten wij ons bewust-zijn?’ En hoe helpt deze bijdrage eigenlijk zodat borstkankerpatiënten echt de behandeling krijgen die ze nodig hebben. Is er eigenlijk nog iets dat we kunnen doen?

De onderzoekers van het Natural Living Family en Cancer Tutor voelen op dezelfde manier. In plaats van mee te gaan in de Borstkanker Bewustzijns-herrie, besloten ze zelf iets te doen… al lang geleden trouwens. Ze beslloten een nieuwe documentaire te maken :  Hope for Breast Cancer dat voorbij de ziekenhuismuren gaat en hoop brengt door kankerpatiënten de instrumenten aan te reiken die ze nodig hebben voor een persoonlijk gezondheidsplan.

… deze documentaire bevat het verhaal van Angela (Angie) Rouech Lima, een jonge moeder die in 2017 met kanker werd gediagnostiseerd.

Angie was bereid om via een gesponsord programma waarbij gedurende één jaar haar non-toxic therapieën – alles wat ze nodig had – inclusief haar verplaatsingen, en de film toont haar verhaal wanneer ze door de wereld van de kankerbehandelingen gaat, om nu te gaan voor een geïntegreerde aanpak van borstkanker. Haar ervaringen zijn hard en realistisch en ik verzeker je dat het gepaard gaat met af en toe een traan. De film wordt vertoond op filmfestivals. Maar je kan het ook thuis bekijken.

…we can buy all the pink in the world but unless we do something that gives cancer patients the tools they need to create a personalized, non-toxic and integrative approach to beating cancer, nothing’s going to change.

The Hope for Breast Cancer film is a step in the right direction.

Het maakt trouwens niets uit of het niet voor jezelf, dan wel voor een ander familielid is… Deze Premiere was op 6 november. Het is mogelijk dat je ondertussen een kleine bijdrage moet betalen. Dat is dan je Alternatieve Bijdrage ter ondersteuning van het onderzoek. Geld dat wel een verschil zal maken.

Een lesje in duurzaamheid

Vandaag kreeg ik een persbericht waarin stond: “Belg weet niet hoe hij duurzaam moet eten”. Waarschijnlijk kan dit doorgetrokken worden naar Nederland. Het is trouwens een campagne, gesubsidieerd door de Europese Unie, want, zo zeggen ze : “Zuivelsector kan consumenten helpen door kennis en advies te delen”.

Minder vlees eten en meer lokaal geteelde groenten. Of meer zuivel op het menu zetten en louter organische producten kopen, of biologische? Als het op duurzame voeding aankomt, weet de Belg niet waar beginnen. Thema’s als klimaat en duurzaamheid zijn actueler dan ooit, maar we hebben – ook meer dan ooit – nood aan concrete info en praktisch advies. Dat blijkt uit een studie van het European Milk Forum (EMF), de koepelorganisatie van de Europese zuivelsector.

Als ik al de voorstellen die hier worden opgesomd lees, weet de schrijver wellicht ook niet veel van duurzaamheid. 

Duurzaamheid – vanuit de positie van wat is de juiste voeding voor mensen,  is : “Een voeding die optimaal geschikt is voor de mens, om hem te onderhouden in optimale gezondheid en conditie, onafhankelijk van medische interventies, en die door de producenten kan worden geproduceerd met een minimale belasting van het milieu.”

Duurzaamheid zal alleen maar komen als de praktijk van de voeding wordt getoetst aan de theorie, als diëtisten en voedingsexporten hun boeken en rekentabellen naast zich neer gaan en zelf gaan experimenteren. 

De algemeenheden uit de campagne, dat: Vorig jaar hield het EMF een grootschalig onderzoek rond het thema duurzaam eten en leven. Dit voorjaar polste het forum opnieuw naar de mening van de Belgen. Wat blijkt: we vinden ons vandaag niet veel beter geïnformeerd over duurzaamheid dan een jaar geleden. Vooral wat duurzame voeding betreft, zien we door de bomen het bos niet meer.”   brengen ons geen stap verder. Laat ze dan eens uitleggen op welke manier zuivel ons kan helpen een duurzamere voedingswijze op na te houden. Zoiets verklaar je niet door te berekenen hoeveel zuivel kost per opgewekte gram eiwitten. Die eiwit-theorie is achterhaald. Die zit ons achterna als de nachtmerrie van de ziekten. Mensen die vandaag nog menen voedingswijzer te zijn met “Waar haal je dan je eiwitten”, moeten ofwel commerciële inspiratie hebben, ofwel volledig vervreemd te zijn aan de praktijk. 

Deze campagne heeft niet de bedoeling het publiek te helpen om  duurzamere keuzes te maken op het vlak van hun voeding, door zich maximaal te gaan bevoorraden bij de lokale bioteler. In plaats daarvan zegt de campagne: “De helft van de Belgen is er ook van overtuigd dat de zuivelsector consumenten kan helpen door kennis en advies te delen.” “De zuivelsector heeft een goed imago bij de Belgen: een economisch belangrijke branche die op een diervriendelijke manier instaat voor gezonde en smaakvolle producten. Enkel wat het aspect klimaatverandering betreft, heeft de zuivelindustrie nog marge om te verbeteren. Zo vindt gemiddeld een op de drie Belgen dat de zuivelsector een negatieve invloed heeft op de klimaatverandering. Anderzijds vindt ook een op de drie dat de zuivelsector focust op het verminderen van zijn impact op het klimaat.”  Gaat dit over getallen, concrete bewijzen van duurzaamheid of op sentiment?  

Zuivel is geen duurzaam voedingsproduct. Het is niet duurzaam voor volwassenen om een product dat van nature ontworpen is voor het doen opgroeien van de eigen soort in de prille levensfase, dagelijks door volwassenen wordt gebruikt – die blijkbaar die prille levensfase nooit ontgroeien, omdat ze de weg naar de groenten niet vinden. 

Tussen haakjes, hun bron is European Survey Sustainability, onderzoek uitgevoerd door European Milk Forum bij 2.000 respondenten tussen 18 en 65 jaar in België, Nederland, Frankrijk, Denemarken en Ierland, maart-april 2019.  Duurzaamheid kan niet worden afgeleid door enkele vragen te stellen aan 2000 mensen, die waarschijnlijk zelf dagelijkse melkgebruikers zijn. 

De Zuivelindustrie heeft een probleem… haar tanende afzet die een domper zet op de inkomsten. Maar de toekomst is ZuivelVrij, en hoe dat moet en kan, kan je lezen in ZuivelVrij – de speciale editie van NatuurStemmingen of in het Dossier Zuivel, Dierlijke Producten en Eiwitten. 

Of lees en vind inspiratie in “Melk zonder Melk”. 

Een andere mail was er trouwens vandaag ook van John Robbins (auteur van Diet for a New America / 1987), die het roomijs-familie-imperium achter zich liet om te gaan voor iets “duurzamer”. 

De Lever en vitamine D

Verwijderd artikel / Wordt verwerkt in de nieuwe publicatie “De Lever”

Lees er alles over in het nieuwe nummer van NatuurStemmingen :

Dit nummer werd verstuurd eind september. Wil je het nummer afzonderlijk? Voor 7.50 euro + verzendkosten op rekening van Groene Dag.

Page 1 of 3

Mogelijk gemaakt door WordPress & Thema gemaakt door Anders Norén