Educatieve non-profit organisatie voor een gezonde en duurzame leefstijl

Categorie: OORZAKEN & GEVOLGEN Page 1 of 2

Wetten die het leven bepalen

De Wekelijkse Nieuwsbrief van Groene Dag
26 oktober 2016

Heel het universum is gebonden aan wetten – zou ons leven daar een uitzondering op maken ? En toch blijven wij zoeken naar antwoorden die deze wetten omzeilen… Zodat oorzaken geen gevolgen meer zullen hebben? 
25 jaar lang bestudeerde een professor mensen met kanker en kwam tot een pijnlijke conclusie! 
De kankerindustrie probeert te ontkennen dat ze alleen maar een industrie is. Nochtans, weten artsen, farmaceutische bedrijven, ziekenhuizen en andere belanghebbenden, dat elke keer een patiënt instemt met de conventionele behandeling (meestal met het injecteren van chemotherapie, bestralen van het lichaam met ioniserende straling of het amputeren van delen van het lichaam en in sommige gevallen een combinatie van alle drie), dat doe kassa rinkelt. Het is weinig bekend dat het de wetenschap is die, ondanks de medische vorderingen, weet dat chemotherapie gewoon niet werkt in de strijd tegen kanker. 
Dr. Hardin Jones, voormalig hoogleraar medische fysica en fysiologie aan de Universiteit van California, Berkeley, bestudeerde de levensverwachting van kankerpatiënten meer dan 25 jaar, tot hij tot de conclusie kwam dat, ondanks het populaire geloof, chemotherapie niet doet wat het zegt te doen. 
Hij getuigde dat de meeste kankerpatiënten, behandeld met chemotherapie, een vreselijke dood sterven. Dr. Jones waarschuwt dat patiënten behandeld met chemotherapie veel sneller en pijnlijker sterven dan veel andere patiënten die andere behandelingen hebben gehad. Na een groot onderzoek kwam hij tot de conclusie dat chemotherapie het leven verkort en patiënten sneller doodt, en dat bewust geheim gehouden wordt, omdat miljarden in het spel zijn in de netwerken van hun dood.
“Mensen die chemotherapie behandeling weigeren, leven gemiddeld 12 en een half jaar langer dan mensen die chemotherapie krijgen,” zei Dr. Jones in zijn studie, die werd gepubliceerd in het blad van de New York Academy of Sciences. Mensen die chemotherapie aanvaarden, sterven binnen drie jaar na de diagnose, en velen sterven na een paar weken.” 
Patiënten met borstkanker, die conventionele therapie verwerpen, leven vier keer langer dan degenen die het systeem volgen. Dit is iets wat u niet in de massamedia zult horen, integendeel, daar blijft het refrein “dat chemotherapie het beste medicijn is tegen kanker! “
Een andere studie gepubliceerd in de Journal of the American Medical Association in 1979 had reeds gewag gemaakt van “dat veel van de meest voorkomende methoden voor diagnose en behandeling van kanker van de borst, die bijna allemaal vandaag nog gebruikt worden, niets doen om het bestaan van borstkanker te verminderen, of de overlevingskans van patiënten met borstkanker te verhogen. Twee andere studies, een uit Israël gepubliceerd in 1978, en anderzijds uit Groot-Brittannië, die werd gepubliceerd in The Lancet in 1980, kwam met soortgelijke bevindingen. “De algemene overleving van patiënten met primaire borstkanker is niet verbeterd de afgelopen 10 jaar, ondanks het toegenomen gebruik van multi-dosis chemotherapie voor behandeling van metastase,” verklaart de studie in The Lancet, getiteld “Het falen van chemotherapie in de overleving van patiënten met uitgezaaide borstkanker.” “De zorgvuldig verborgen waarheid is dat veel mensen die”stierven aan kanker” eigenlijk zijn gestorven aan behandeling, waarmee chemotherapie of straling wordt bedoeld. Chemotherapie werkt door het doden van gezonde cellen in het lichaam, voordat ze de kanker die zeer langzaam ontwikkelt, vernietigen of stoppen en bedwingen. 
De meeste patiënten die “stierven aan kanker” zijn eigenlijk gestorven van ondervoeding, omdat kankercellen voedingsstoffen uit het bloed nemen en het immuunsysteem vernietigen, zodat het verzwakte lichaam met te veel infectieschade wordt overrompeld, waartegen zich niet langer kan verdedigen.
De moderne geneeskunde heeft tot haar beschikking een wondermiddel, en de waarheid over kanker is vakkundig verborgen. Dit omdat de prijs van één complete behandeling vandaag € 300.000-1.000.000 kost. “De meerderheid van de patiënten met kanker, sterven van chemotherapie. Chemotherapie verwijdert geen borstkanker, darmkanker en longkanker. Dit feit is meer dan tien jaar geleden aangetoond, maar artsen gebruiken nog steeds hardnekkig chemotherapie voor deze tumoren “(Allen Levin, MD UCSF,” de genezing van kanker). 
Een Duitse epidemioloog bij de “Mannheim Tumor kliniek” in Heidelberg, Dr. Ulrich Abel, deed uitgebreid onderzoek en analyse van elke grote studie en klinische toepassing van chemotherapie ooit ondernomen in de wereld. Zijn conclusies moeten worden gelezen door iedereen die chemotherapie behandeling wil. Hij heeft zijn verhaal beschreven in zijn boek “The Doctor in the House” Tim O’Shea (Een dokter in huis)

“Mijn studies hebben ontegensprekelijk aangetoond dat niet behandelde kankerslachtoffers  in de praktijk tot vier maal langer leven dan behandelde” Dr. Hardin B. Jones in MIDNIGHT.

“Voor de gangbare kankers, zie je dat mensen die behandeling weigerden,  gemiddeld nog 12 1/2 jaar leven. Zij die chirurgie en andere behandelingen kregen, leefden gemiddeld nog slechts drie jaar !

“Er is niet de minste twijfel over dat verwijderende chirurgie bij kankerpatiënten meer schade doet dan goed.”

En in verband met bestraling: “Meestal maakt het niet het minste beetje verschil of nu de machine aanstaat of niet.”Ik heb het altijd gezegd dat je heel sterk moet zijn om de traditionele behandelingspraktijken te overleven. Dit wordt nu nog eens bevestigd. Ik publiceer het maar, omdat ik niet anders kan, in de hoop dat het weer een patiënt de wijsheid geeft om een meer natuurlijke keuze te maken. 

Zenuwziekten

Groene Dag Nieuwsbrief 14 / december 2016
NatuurStemmingen 194 verschijnt half maart 2019 : het nummer is volledig gewijd aan De gezondheid van het zenuwstelsel & de hersenen.

Zenuwproblemen treffen meer mensen dan je denkt 
en ook daar kan je even de effecten wat verzachten, of gaan naar de wortels van het probleem

Wat is de kern van het probleem? Meestal is het een samengaan van veel factoren, zoals Dr. Shelton het zo vaak verwoordde, maar uitputting door stress, overbelasting zonder voldoende rust en slaap, een verwaarloosde voeding met onvoldoende echte beschermende voedingsstoffen, en mogelijk ook een gebrek aan cruciale factoren voor het zenuwstelsel als vitamine B12, vitamine D en magnesium
Laten we even beginnen met het eerste, vitamine B12. Er zijn veel neurologische manifestaties van vitamine B12 deficientie, nl, alcoholische neuropathie (voortkomend uit langdurig alcohol-misbruik), perifere neuropathie, diabetische neuropathie (begeleidende factor van diabetes), en optische neuropathie, die eerder zeldzaam is. De behandeling van Neuropathie gaat naar de onderliggende oorzaak zoals alcoholisme of diabetes of voedingsfouten. Vooral deze laatste moet men niet onderschatten. Men mag nooit vergeten dat van alle vergissingen die mensen maken, het zenuwstelsel als eerste de klappen opvangt. Alcoholisme kan een voedingsoorzaak hebben, en diabetes ook. Het is een wisselwerking tussen voeding en algemene conditie. Bij Vitamine B12 zien we dat de opname verzwakt, terwijl de behoefte versterkt. B12-gebrek is verraderlijk, omdat ze dikwijls niet of te laat wordt opgemerkt. En als het wordt opgemerkt, is er al vaak aanzienlijke schade. B12 helpt bij de vorming van een beschermend vlies omheen de zenuwcellen en mensen met B12-tekort lijden vaak aan  perifere neuropathie. Bij algemene zenuwachtigheid en spanning volstaat het niet om een vitaminecomplex te gebruiken waarin enkele mcgr. B12 verwerkt zit. Ook voeding waar B12 in zit zal niet helpen, omdat in deze conditie de intrinsieke factor quasi afwezig is. 
Het lichaam produceert geen B12 en is daarom afhankelijk van een externe bron en in de meeste gevallen is er geen andere oplossing dan gebruik te maken van methylcobalamine (dat niet aan de spijsvertering hoeft te passeren) of injectie van B12 rechtstreeks in het bloed. 
Perifere neuropathie resulteert in branden, tintegling, heen en weer schietende pijnen, gevoelloosheid in benen, handen, voeten, spierverkramping, spierzwakte, … Het vermindert het vermogen van het lichaam om pijnen, warmte, koude waar te nemen… 
Nu is het ook niet allemaal zo duidelijk, want dergelijke symptomen kunnen ook door andere oorzaken of tekorten worden opgewekt. De enige manier om B12-tekort vast te stellen is door bloedanalyse. 
Vegetarische voeding kan hier een probleem vormen, maar er zijn meer niet-vegetariërs met B12-tekort, dan vegetariërs. Ook een verminderde absorbtie van B12 kan in het spel zijn : auto-immuunziekten (die ons direct bij onze volgende vitamine brengt), pancreas-verzwakking, diverse omstandigheden die de opname beïnvloeden, ziekte van Crohn, verminderde maagsapsecretie…

Laten we het even hebben over een tweede vitamine die moet gerelateerd worden aan zenuwproblemen, en dat is vitamine D. Het zou natuurlijk kunnen dat het lijkt dat we nu àlles aan vitamine D koppelen, maar men moet goed weten welke rol vitamine D in het lichaam speelt! Dat kan niet worden herleid tot gezonde botten en tanden. Bijna iedere dag verschijnen nieuwe studies die de enorme impact van vitamine D verder uitdiepen en inzicht geven hoe vitamine D een rol speelt in de vorming van ieder hormoon, en daardoor ook de stemming beïnvloedt, de productie van melatonine bepaalt, een rol speelt bij de slaap, invloed heeft op psychologische problemen, de cholesterol-factor… Onze binnenskamers levenswijze heeft bijgedragen tot de toenemende vitamine D-gebreken. Maar ook voedingsmiddelen die traditioneel gerekend werden als D-leveranciers, blijven ruimschoots in gebreke. Net als bij vitamine B12, zijn maar weinig mensen zich bewust van het tekort. Minder dan 30% van de mensen haalt de 30ng/mL, die de absolute onderwaarde is, terwijl voor een goede bescherming 60-80ng/mL nodig is. 

Schizofrenie en Depressie -zijn gelinkt aan vitamine D gebrek. In een studie heeft men ontdekt dat het behoud van een voldoende hoog vitamine D-niveau bij zwangere vrouwen en tijdens de kindertijd noodzakelijk is om de   vitamine D receptor in de hersenen aan te wakkeren voor integrale ontwikkeling van de hersenen en mentaal functioneren, op latere leeftijd. Vermoeidheidsklachten kennen veel oorzaken en vitamine D-gebrek is er één van. Nochtans wordt ook hier overheen gekeken. In één van de onderzoeken was een vrouw met extreme vermoeidheid en barstende hoofdpijn, met een bloedwaarde van slechts 5,9 ng/mL. Door het gebruik van supplementen stegen de waarden tot 39 en de symptomen verdwenen. Er is daar natuurlijk nog meer over te zeggen, maar dat volgt in ons nieuwe dossier over Gezonde Botten dat in maart zal worden vrijgegeven. 

En dan is er nog factor drie : magnesium. Je zal terecht opmerken dat ik daar niet veel over geschreven heb… Dat kan wel zijn de voorbije jaren, maar wat veel mensen niet weten is, dat de eerste brochure die Groene Dag publiceerde was “Geen Voorjaar zonder Kruiden”. Een jaar later, in 1984, verscheen dan “Magnesium, een veelzijdig mineraal”. Dit dateerde van voor ons computer-tijdperk en ging daarom verloren, maar ik ben vast besloten om dit goed te maken. 
Je kunt zeker zeggen dat B12, D en magnesium de meest cruciale factoren zijn voor het zenuwstelsel. Er zijn ook andere, maar deze staan meestal in verband tot deze drie. Men kan dan pijnstillers nemen, stemmingsveranderende middelen, hormonen enz. maar deze doen niets aan de oorzaak. Nochtans kunnen mensen heel veel doen om te voorkomen dat één van deze drie ooit een risico zou kunnen vormen. 

Dossier Ontstekingen & Infectieziekten : een digitale verzameling met informatie en feiten die een verschil kunnen maken. Bij Groene Dag : 30 euro

Groene Dag Nieuwsbrief 15 – december 2016 : reactie & vervolg :

Dat er veel zenuwproblemen zijn, is geen geheim, maar de vele reacties op de nieuwsbrief is meer dan verrassend, gezien de kleine lezersgroep…
Veel vragen over andere factoren, over andere vitamines, over supplementen, de kostprijs en noodzakelijkheid… Tegelijk ook klachten over de hoge kosten van het raadplegen van de specialisten die je naar huis sturen met een pak supplementen waar je kan voor gaan werken… We kennen de reacties allemaal.

Het project rond Ontstekingen en infectieziekten is nog in volle ontwikkeling en vindt zijn weg naar de lezers en luisteraars. Als ik een tip mag geven voor het gebruik van het dossier : begin met het beluisteren van de Opnames “Nooit Meer” en verdiep je daarna in de rest. 

In verband met de opmerkingen gemaakt in vorige mail, mbt zenuwproblemen :
– voor vitamine B12, gebruik hooggedoseerde methylcobalamine
– voor vitamine D: gebruik hoog gedoseerde vit D. 2000 ie is een minimum, maar is in de meeste gevallen onvoldoende voor het bereiken van een hoog beschermingsniveau. 10000 ie is in de meeste gevallen een minimumdosis per dag. 
– in verband met magnesium : gebruik organisch gebonden magnesium, volgens de indicatie van het zenuwprobleem of houd je aan een dagelijkse dosis van 2-3 gram magnesiumchloride + andere toepassingen, zoals beschreven in de brochure Magnesium – het MeesterMineraal.
– voor vitamine K : zorg voor minimaal 200 gram diepgroene groenten per dag. Vul aan met 100-1000 mcg vitamine K2.
Moeten goede voedingssupplementen stukken van mensen kosten? Ik denk het niet. Ik kan me moeilijk voorstellen dat men meer dan 100 euro per maand daaraan zou moeten besteden, alles inbegrepen, chlorella enz. Er zijn uitzonderlijke situaties, maar onthoud dat de aanvulling niet almachtig is, en dat daarnaast alle factoren van een goede gezondheid moeten beoefend worden.
Ik refereer naar vorige mail, waar de waarde van een “goede slaap” wordt geschat op de helft van de gezondheid. Maak je hoofd leeg, help jezelf met de hulpmiddelen die er zijn, en wees geduldig. Met bovenstaande hulp kom je al een heel eind, en geef het enkele maanden de kans. 

Net voor we vertrokken kregen we nog een telefoon van een goede kennis die erg veel problemen scheen te hebben met de blaas…. Wat daaraan doen?  Ik vertelde hem over beredruifblad, over het bestrijden van ontstekingen, maar vooral over de mogelijkheden die veenbessen bieden voor de behandeling van blaas- en nierproblemen… en gezien het nog steeds het moment is om verse bveenbessen (cranberries) te kopen, waarom niet? Ik denk aan de demo van Jay Kordich “blaas- en nierreiniging, waarbij hij twee appels tot sap perst, samen met een glas vol verse veenbessen. 
Voor wie ze nog niet kent, of vergeet ze te gebruiken : De cranberry of Amerikaanse veenbes is een helderrode vrucht met een zurige smaak. De cranberry komt in verschillende vormen voor in de handel, maar onze enige advies is : gebruik vers in sap of in vruchtenmoes; gebruik gedroogd (ongezoet) in dezelfde toepassingen; of gebruik ze gedroogd, gezoet met appeldiksap. Ik lees overal dat cranberries lekker zijn, maar ik neem aan dat alleen mensen die cranberries niet kennen tenzij in confituur, zoiets schrijven. De cranberry komt oorspronkelijk uit Noordoost-Amerika. Sinds eeuwen is de medicinale werking van deze bessen bekend. De laatste jaren zijn er meerdere wetenschappelijke onderzoeken naar het effect van veenbessen. Hieruit blijkt dat cranberries proanthocyaniden bevatten. Deze zorgen ervoor dat E.coli-bacteriën zich niet aan de blaaswand hechten. Doordat de bacteriën zich minder hechten aan de blaaswand, verlaten ze de blaas via de urine, waardoor de kans dat deze een ontsteking veroorzaken verkleint. Deze anti-plaquevorming zorgt ook elders voor positieve effecten. Zo kan het ontstaan van een maagzweer  en tandplaque worden tegengegaan. Tot slot verlagen cranberries de bloedsuikerspiegel en worden ze aanbevolen als ondersteuning bij ouderdomsdiabetes. Cranberrysap is niet alleen een goed middel tegen blaasontsekingen, maar bevat ook een grote hoeveelheid vitamine C en antioxidanten. Wetenschappers van het St. Francis College in Brooklyn stellen dat veenbessen in staat zijn een groot aantal darmvirussen te neutraliseren. Door dagelijks veenbessensap te drinken of een supplement in te nemen werd bij de proefpersonen vastgesteld dat het aantal darmvirussen daalde tot ver onder de detecteerbare infectueuze waarden.


Als de helft niet genoeg is

Nieuwsbrief 19 / januari 2017
17/1/2017  van de radio Ik ben geen radiofreak en het gebeurt maar zelden dat ik mijn geest laat bestormen door muziek die mijn geest meer onrustig dan blij maakt. Maar na de nieuwsuitzending werd aangekondigd dat er een gesprek zou volgen met Sandra Bekkara over haar Sana-methode en haar boeken “Nooit meer diëten”. De journaliste merkte zelf op hoe je met dergelijke algemeenheden als :  Eet met aandacht; Drink voldoende water en andere gezonde dranken; Start je dag met een gezond ontbijt; Eet twee gezonde tussendoortjes; Kies voor een Sana-bord;  Varieer volop met superfoods (noten, bessen werden aangekondigd); en Breng meer beweging in je leven… dergelijk succes kan worden verklaard? “Dat weet toch iedereen”? Blijkbaar weten we het nog niet en moeten mensen gecoachd worden om deze eenvoudige zaken te onderhouden. En wat zegt de coach? Beter ‘iets’ doen, dan niets doen… Dat zeggen wij al 35 jaar, maar dat heeft ons nooit belet om ook aan te geven wat het ultieme is.Een glas wijn? Kan, al drinkt ze er zelf maar zelden. Gezellig kan zonder. Als je er zin in hebt, OK, maar ga niet met alcohol in het verkeer. Brood? Kan, maar het moet wel goed brood zijn. Met medewerking van twintig diëtisten en zelfs een hartspecialist, kan je begrijpen dat deze simpele adviezen graag gehoord worden. OK Als mensen dit allemaal gaan doen, zitten ze zeker al op de goede weg. Maar is het niet zoals bij Dr. Verburgh: aftasten wat je zonder gevaar kunt zeggen, om te vermijden dat je je vingers verbrandt… Dat is veilig, levert succes op en wekt veel sympathie op. Ik heb honderden keren gehoord “er zit toch veel goeds in”. Ongetwijfeld, het is zelfs niet moeilijk om in ieder dieet toch minstens iets goeds te stoppen. Al naargelang de voorkeur heeft men dan honderden “goede” varianten, en hebben we stof om te discussiëren en van mening te verschillen.
Is voeding zoiets als “ieder zijn waarheid”, of is er een echte natuurlijke wetenschappelijke benadering mogelijk, die alle domeinen van het leven beslaat? Indertijd hebben Harvey en Marilyn Diamond de formule van de popularisering ook beproefd.
Ze baseerden zich op Shelton’s magistrale werk “The Science and Fine Art of Food and Nutrition”, een uitgave dat in 50 jaar tijd amper enkele 10.000 boeken had verkocht voor een nieuw boek, waar ze alle details en moeilijke passages uit weglieten. Maar Een Leven Lang Fit ging in de miljoenen oplages. Maar het kwam en verdween. Er blijft natuurlijk altijd iets achter, maar waarom blijft het niet? “Het mag niet te moeilijk zijn” zegt Sandra Bekkari. 80/20 of 60/40. Er is plaats voor dat frietje, voor  dat aperitiefje, je moet er kunnen van genieten… Maar dit is nu geen hype – het is een blijver. Genieten, dat is wat ik altijd zeg, dat wij veel meer eten voor het genot dan uit een reële behoefte. Datgene wat het lichaam blij maakt is ondergeschikt aan de smaak… “als het maar lekker is”. Heel de rauwkostwereld voelt zich hier sterk in. En dat is heel iets anders dan Dr Shelton’s adviezen over beperking van vetten, beperking van eiwitten, matigheid, het herkennen van de honger, het eten van fruit en groenten, waarvan een groot gedeelte rauw.In feite maken die nieuwe boekenseries iets duidelijk over de schrijvers én het publiek. Omdat schrijvers weten dat het publiek niet van de hele waarheid houdt, schrijven ze boeken die de halve waarheid voorstellen als de hele waarheid of de meer-dan-genoeg-waarheid. Dat is altijd zo geweest, in politiek, in religie, in wetenschap, in gezondheidszaken… 
In 1995 begon Groene Dag met de cursus Voeding en Gezondheid (eigenlijk was dit een onderdeel van een grotere cursus Gezondheidsopvoeding). We kondigden die toen aan met een folder : “Voor wie niet tevreden is met de halve waarheid…” en dat is nog altijd ons opzet…
Deze cursus is nog altijd beschikbaar : in gedrukte of digitale vorm – of gesproken.

Merkwaardig advies

Nieuwsbrief 26 / februari 2017

Terwijl je deze wekelijkse nieuwsbrief leest, zijn we ergens onderweg tussen Spanje en België. We hebben een mooie tijd gehad, heerlijk weer, net lente. Het was de eerste keer ooit dat ik twaalf dagen van huis weg niet lang vond… De dagen zijn gevlogen. Maar er staat nog veel te doen in België en dat betekent dat we dit mooie liedje moeten onderbreken voor de activiteiten, NatuurStemmingen en andere verplichtingen die Groene Dag met zich meebrengt. 
In die twaalf dagen heb ik de laatste hand gelegd aan de komende NatuurStemmingen en Houvast, en zelfs al vooruit gewerkt naar NatuurStemmingen van juni. 
Zoekend om aanvullend materiaal te vinden over Hart- en Vaatziekten, kwam ik in de Life Science-cursus dit artikel tegen, waarin een artikel van de American Medical Association kritisch werd geëvalueerd. Daarin stelt de A.M.A. : “Zuivere lucht is slecht voor u“. 
Frances Adelhardt voorzag het van commentaar :

In het februarinummer van Moneysworth vind ik op de frontpagina : “Teveel verse lucht kan een gezondheidsprobleem vormen”. Het artikel was gebaseerd op een rapport dat werd afgedrukt in het Journal of the American Medical Association.
Welke ziekten zou men zoal kunnen krijgen van verse lucht? 

In het artikel vermeldt men slapeloosheid, nachtmerries, zwakte, duizelingen, uitputting, geeuwen, hart onregelmatigheden, gevoelloosheid van handen en voeten, kortademigheid, pijn in de borst, maaglast, spierkrampen, stijfheid en veel andere. 

Het rapport is van dezelfde makelij als een vorige dat “teveel slapen” zag als een bedreiging voor de gezondheid. Het medische standpunt hier was dat men teveel zou kunnen slapen – als men het zich toestaat – en dat meer slaap dan de gebruikelijke 7 tot 8 uren leidt tot een variatie van ziekten- substantieel net dezelfde als verse lucht zou kunnen veroorzaken! 

We moeten ademen en we moeten slapen om in leven te blijven, maar de medische wereld probeert ons nu te vertellen dat we “niet moeten overdrijven”. Ze zetten ademen en slapen op één lijn  met eten – iets wat we ook moeten doen om in leven te blijven. We weten allemaal dat teveel eten schadelijk is. Maar het eten is een vrijwillige actie. Wij zijn er ons altijd bewust van. Als we alleen zouden eten wanneer we honger hebben en stoppen met eten wanneer de honger is verdwenen, konden we niet te veel eten. Het lichaam is zelfregulerend als het instinct wordt gevolgd. Maar we eten om andere redenen dan honger en werkelijke behoefte, zodat overeten leidt tot gezondheidsproblemen.

Nu wat over slapen? Deze normale lichaamsfunctie / behoefte is ook van nature gereguleerd. We worden slaperig wanneer de slaap nodig is. Als we het niet bestrijden door het nemen van peppillen of koffie, komen we op een natuurlijke manier in een toestand van slaperigheid wanneer ons lichaam slaap nodig heeft. En we winnen in deze toestand meer zenuwenergie, tot wanneer we voldoende gerecupereerd-zijn – tenzij onze slaap voortijdig tot een einde wordt gebracht door een rinkelende wekker of een andere storende invloed. Het is onmogelijk om te slapen als we geen slaap nodig hebben. Slaap kan niet worden “opgehoopt” voor toekomstig gebruik.

Lucht / adem is een van de normale behoeften van het leven, en de ademhaling is een natuurlijke manier om ons lichaam te voorzien van lucht. Ademen is automatisch en verloopt onbewust van al onze lichaamsfuncties. We kunnen weken of maanden zonder voedsel en dagenlang zonder water, maar slechts een paar minuten zonder lucht – en langer zonder adem leidt tot de dood. Lucht is zo’n constante noodzaak dat de ademhaling onbewust moet worden gedaan, terwijl we slapen. Nu gaat de medische expertise ons vertellen in dit artikel, dat als we te veel frisse lucht inademen we ziek kunnen worden!

Nu is het ook zeker, dat er zoiets bestaat als over-ademen. We kunnen geforceerd diep ademen, maar na een paar minuten reageertt het lichaam op deze dwangmatige handeling door het afsnijden van zuurstof naar de hersenen. Hallucinatie en bewusteloosheid volgen, en maken een einde aan de bewuste gedwongen ademhaling, waarna de normale toestand wordt hersteld. Dit over-ademen is niet waar de artsen het over hebben, want zij zeggen: “Hyperventilatie – het inhalen van lucht boven wat nodig is om de normale zuurstof in het bloed te handhaven – is een onbewuste actie van de kant van het individu …” Hoe kunnen ze dan zeggen dat we kunnen “over-ademen?” Door het krijgen van te veel zuurstof uit onze lucht. Dit is de reden waarom ze beweren dat te veel frisse lucht slecht is voor ons. Zuivere lucht zou teveel zuurstof hebben? En zuurstof zou ons schade toebrengen? 

Wat is frisse lucht precies? Het is het tegenovergestelde van muffe lucht. Muffe lucht is lucht die al is ingeademd en terug uitgedreven. De levengevende zuurstof is toegeëigend door het lichaam, en kooldioxide, een afvalproduct, wordt afgegeven, samen met andere restgassen van eliminatie. Als men het hoofd zou insluiten in een grote plastic zak,  en men moest voortdurend dezelfde lucht inademen en terug inademen, zou men niet lang leven. Het zou hetzelfde zijn als proberen te leven op de eigen uitwerpselen en urine. Muffe lucht is vervuilde lucht. De lucht die de meesten van ons ademen in ongeventileerde gebouwen en in grootstedelijke gebieden wordt verder vervuild door tabaksrook, fabrieksrook, uitlaatgassen, solventen en vele andere verontreinigingen. Stadslucht is voorzien met verontreinigende stoffen. Plattelandslucht is – meestal – vers omdat planten en bomen die daar groeien de kooldioxide absorberen en zuurstof afgeven. Wat een prachtige symbiose! Planten en dieren zijn voortdurend op elkaar aangewezen voor de behoeften van het leven.
Gaan de medicos ons vertellen dat de natuur overdreef of verbeterd moet worden? Is er te veel zuurstof in de lucht  voor onze gezondheid? Heeft de Schepper een loopje genomen met de proporties? En moeten we deze onbalans voor onszelf reguleren door ervoor te zorgen dat we genoeg muffe vervuilde lucht inademen, samen met onze frisse lucht? Nou, ze hebben eigenlijk gezegd dat te veel frisse lucht kan leiden tot gezondheidsproblemen, zodat we er ziek kunnen door raken, als de lucht die we inademen geen schadelijke stoffen bevat. Waarschijnlijk moeten we de rokers nog bedanken! Als ze rook blazen in ons gezicht of smog verspreiden in de kantoren (misschien moeten alle maatregelen die dat verboden terugdraaien?) waar we moeten werken, kunnen ze ons vertellen dat ze ons een dienst bewijzen, want artsen hebben gezegd dat de lucht te vers en zuiver is, en dat is een gevaar voor de gezondheid? En nochtans, dezelfde medische professie heeft ons verteld dat roken kanker kan veroorzaken – en dwong de sigarettenfabrikanten tot een waarschuwing op sigarettenpakjes.

Artsen hebben vastgesteld dat bepaalde kwalen en ongemakken verdwijnen als een persoon verandert van een muffe lucht situatie naar een frisse lucht situatie, en, zonder begrip van de aard van deze veranderingen of de redenen hiervoor, concluderen ze nu dat de frisse lucht slecht is voor ons. Wat zij niet inzien is het heilzame fysiologische principe waardoor het werkt: Wanneer de lichaamsconditie verbetert, begint het lichaam zelf te verbeteren!
De meesten van ons leven op slechts een klein deeltje van hun gezondheidspotentieel. Onze lichamen zijn verstopt met onuitgescheiden afvalstoffen en belastende toxines. Deze materie kan niet worden uitgestoten als gevolg van gebrek aan vitaliteit en vitaliteit ontbreekt omdat het lichaam steeds onvoldoende rust, slaap, frisse lucht, enz. ontvangt. 
Het lichaam begint een schoonmaak wanneer de omstandigheden verbeteren. Wanneer het lichaam meer slaap, betere voeding, meer rust en meer frisse lucht krijgt, wordt zijn vitaliteit versterkt. Met een verhoogde vitaliteit is het lichaam beter in staat om te gaan met levensbedreigende toxines. De uitdrijving van geaccumuleerde giftige zaken, wordt vaak verkeerd geïnterpreteerd als ziekte en erkend als gevaarlijk. Als we dergelijke symptomen (die eigenlijk helende crises zijn) echt gevaarlijk vinden, dan moeten we van mening zijn dat drugsverslaving gezond is en het afstappen van drugs een gevaar is voor de gezondheid, omdat de ontwenningsverschijnselen daar zijn, bv. pijn, hoofdpijn, misselijkheid en andere ziekten. We moeten ook geloven dat roken gezond is omdat rokers die niet hun dosis nicotine krijgen, lijden aan nervositeit, prikkelbaarheid, slapeloosheid, hoofdpijn, enz. Gelukkig weten we dat drugsverslaving en roken schadelijk zijn voor onze gezondheid, en we weten dat het loont om een beetje pijn en ongemak door te maken om dergelijke gewoonten te doorbreken.
Misschien dat vervuilde lucht ook een drug is en de meesten van ons zijn zo doordrenkt van luchtverontreiniging, die neerkomt op een verslaving. Dus als we genieten van frisse zuivere lucht en niet onze gebruikelijke dosering verontreinigende stoffen krijgen, kunnen wij diverse ongemakken hebben die eigenlijk “ontwenningsverschijnselen” zijn, vergelijkbaar met die van dope verslaafden. In beide gevallen is de echte ziekte toxemia, terwijl de terugtrekkingspijnen, die symptomen van toxine-eliminatie zijn, een gezond teken zijn.
Met dat in het achterhoofd, is het aan ieder van ons om te kiezen… voortgaan met toxines en verhinderen dat ze ons lichaam verlaten, of begrijpen wat er met het lichaam gebeurt !

Anders genezen

Nieuwsbrief 35 / 12 juni 2017
Ongelijke kansen voor therapieën die de kassa niet doen rinkelen

In zijn boek stelt Jon Barron de vraag, waarom – als het gaat over kanker – de alternatieven in de behandelingen, nooit een eerlijke kans krijgen tegenover de klassieke therapie.  

Hij geeft daar direct ook een antwoord op, “omdat de kankerindustrie nu eenmaal zo in elkaar zit en in de wedloop is voor de miljarden dollars giften en winsten. Zelfs al is het relatief eenvoudig om de proportie van kankers bij benadering tot 90% te verminderen, naar een niveau dat vergelijkbaar is met zo’n 100 jaar geleden, is in de hele medische gemeenschap bijna niemand te vinden die je daarover iets zal vertellen. Hoe doe je dat dan, de kankergevallen met zo’n 90% verminderen?  Gewoon door de kankeroorzaken (toxines) in je lichaam te verwijderen. Veel van die toxines bestonden niet eens 100 jaar geleden en zijn nu substantieel aanwezig in je lichaam. Begin met het regenereren van je lichaam met essentiële kankerbeschermende voedingsstoffen – die je niet vindt in massaproducten, bereid industrieel voedsel dat het gros maakt van wat mensen vandaag eten.” 

“Zelfs al zijn er vandaag natuurlijke behandelingsalternatieven die de vergelijking doorstaan met chemotherapie, radiatie, en chirurgie (en die niet moeilijk te doen zijn, in vergelijking met de drastische en ineffectieve methoden met dergelijke nadelige neveneffecten), zal geen enkele medicus er je over inlichten. En ondanks het feit dat de ganse wedloop om een “kuur tegen kanker” te vinden een rookgordijn is, zal je steeds weer erop aangesproken worden om je bijdrage te leveren in het verslaan van dit monster.”

Jon Barron getuigt van een kennis – een vrouw die borstkanker had en de gewone kankerbehandelingen had doorlopen – zonder succes – en naar huis gestuurd was om te sterven. Als een laatste strohalm, hield ze zich vast aan het Baseline of Health Programma en herstelde volledig. Om haar herstel te vieren, loopt ze nu regelmatig in “borstkanker-wedstrijden” en helpt zo onrechtstreeks om geld te verzamelen voor het “medisch onderzoek” en is zich in het geheel niet bewust van de  contradictie.”

In zijn boek, Lessons from the Miracle Doctors, legt Jon Barron uit hoe, “als het over kanker gaat, we geconfronteerd worden met leugens – knap bedachte leugens – en statistische trucjes.”

Groene Dag Nieuwsbrief 33 / mei 2017

"Volgens de medische gemeenschap overleven meer mensen van kanker dan ooit tevoren. Maar als sterftecijfers vrijwel ongewijzigd zijn (zoals vermeld in het Journal of the American Medical Association), en 800 tot 1.700 procent méér mensen krijgen kanker dan ooit tevoren, Dan zullen 8-17 keer zoveel mensen gered worden zonder verbetering van de behandeling, of hebben we het mis? Wat zijn dan de opvallende vorderingen waarover je in de pers leest? Wat je niet zo vaak hoort, is dat 8-17 keer zoveel mensen ook aan kanker sterven - wat de opmars van kanker tot de positie van nummer twee moordenaar in de Verenigde Staten (en Europa) verklaart. Het is de moeite om in gedachten te houden dat de bevolking van de Verenigde Staten met 400 procent is gestegen de laatste honderd jaar (75 miljoen tot 300 miljoen). Dat betekent dat je zowel de overleving als de sterftecijfers door vier kan verdelen voor de toenemende bevolking. Als je dat doet, krijg je al een betere kijk op de overlevingswinst, maar je zit dan nog met een verhoogde mortaliteit van 3-5 keer. 
Dus, wat is de belangrijkste statistiek? Simpel, geen van al deze. Het feit is dat overlevingspercentages vrijwel ongewijzigd zijn. Wat dat betekent is dat het moderne "genezen" niet echt veel verschil maakt. Sterker nog, de sterftecijfers zijn echt slechter dan ze zich voordoen. Denk eraan dat wanneer een kankerpatiënt chemotherapie ondergaat en vervolgens aan longontsteking overlijdt, omdat zijn/haar immuunsysteem is weggekwijnd onder de behandeling, het wordt opgenomen als sterfte door longontsteking, geen kanker. Voeg nu alle mensen toe die zijn gestorven aan de bijwerkingen van chemotherapie en bestraling, en je ontdekt dat de overlevingscijfers niet alleen onveranderd zijn, maar er op achteruit gegaan zijn."

Mensen kunnen er zelf iets aan doen - en niemand kan dat in jouw plaats doen. 

Rauw eten, ja of nee?

Het lijkt de logica zelf dat rauw eten het beste is. Maar het is niet de eerste keer dat ik te horen krijg dat iemand rauwkost niet verdraagt… Is dat mogelijk dat de ene zijn medicijn, iemand anders vergif is ? 
Nieuwsbrief 23/12/2018
rauw eten wat rauw gegeten kan worden
Een reactie die ik recent kreeg, vertelde : “Zoals ikzelf heb ervaren dat mijn lichaam moeilijk rauw verdraagt en we dus niet mogen generaliseren, ben ik blij met dit citaat van Rudolf Steiner.
Ik ben echt niet de enige die problemen heeft met rauw food en dat wilde ik al zolang met je meedelen.
Wat zo goed is voor u, is het allesbehalve voor mij.”


Er zijn veel redenen waarom rauwkost niet zijn potentiële kwaliteiten kan  waar maken in bepaalde omstandigheden. Sommige redenen zijn persoonlijk, andere emotioneel of fysiek of psychologisch of hebben te maken met de conditie van de maag, de darm, de pancreas, en niet in het minst, met de keuze van de rauwkost zelf.
Een ander iets, wat ik niet kan beoordelen is of dit betrekking heeft op alle rauwe voeding, of bepaalde gedeelten ervan. Ik ken heel veel mensen die geen problemen hebben met het eten van fruit, en die dit eten in grote hoeveelheden, maar wel moeilijkheden hebben met het eten van rauwe groenten. Hoewel rauwkost vanuit het standpunt van de natuur de zuiverste, de beste en volwaardigste voeding is, is het toch mogelijk dat het voor een aantal mensen niet het beste is om alleen maar rauw te eten – of ze moeten leren op die manier rauw te eten – zoals hun lichaam verdraagt. 
Ik heb met opzet voor bovenstaand kopje wortelgewassen genomen bij de titel rauwkost. Waarschijnlijk heb je ooit gehoord dat er veel meer opname is van gekookte wortels tegenover van rauwe wortels.
Dat kan waar zijn, als men bedenkt dat rauwkost één nadeel heeft, en dat is zijn harde structuur. Zonder dat die structuur opengemaakt wordt – door kauwen of door een bewerking – is de opname zeer gering. Dat is waarom sappen de maximale opname kennen, maar dat is met het verlies van de pulp, die jammer genoeg niet zomaar ‘waardeloos’ is.
Daarnaast bevatten wortelgewassen ook een behoorlijke hoeveelheid zetmeel. Van rauw zetmeel weten we dat het smakeloos, wateronoplosbaar en moeilijk verteerbaar is. Daar zijn variaties in in de samenstelling van het zetmeel. Bv. in aardappels of pompoen is dat zetmeel redelijk dicht en reageert als puur zetmeel. Bij wortels neigt dat veel meer naar natuurlijke suikers. Ga je zetmeelrijke groenten koken, dan wordt het zetmeel zoet en krijg je een perfecte voeding. Dus, dat kan ik al zeker zeggen, dat het volstrekt zinloos is om rauwe aardappels en rauwe pompoen en andere zeer zetmeelhoudende groenten rauw te eten, op zijn minst al omwille van het zetmeel. 
Een andere moeilijkheid zien we bij bladgroenten. Tenzij je zeer knapperige, dichte gevulde sla eet, is het kauwen van bladgroenten een hele procedure. Vandaar dat we al meer dan dertig jaar lang suggesties geven om groene bladgroenten te verwerken in een gerecht, bv. een groene saus, een soep, een smoothie, een sap… Groen is een onmisbare factor in de voeding, maar half gekauwde bladgroenten – omdat het gebit niet in orde is, omdat men onvoldoende tijd neemt voor een maaltijd, drinken bij de maaltijd – kan nooit een meerwaarde betekenen voor de gezondheid. 
Een ander probleem rijst bij de kruisbloemigen, waar de kolen deel van uitmaken. Heel deze plantenfamilie bevat zwavelcomponenten die bij sommigen neigen naar gas of opgeblazenheid. Meestal heeft zelfs koken niet bepaald veel voordeel op dit probleem. 
Het is mogelijk dat mensen in het geheel niet opgewassen zijn tegen de harde cellulose van rauwe groenten, maar dat ligt niet aan de rauwkost, maar aan de conditie van de darm. Het is mogelijk dat onze ingewanden ziek, verzwakt, geïrriteerd zijn… en daarom zelfs geen rauwkost meer verdragen, zelfs niet als deze fijn gepureerd is, omdat de darmwand beschadigd is en de darm uitgerokken, verzakt, ingesnoerd… is en niet op een normale manier met de rauwe massa kan omgaan. 
Over die cellulose moet trouwens gezegd worden, dat ongeveer 80% van de bevolking slechts 10 of minder gram voedingsvezels per dag gebruiken. Het advies is 30 gram. Bij 2 tot 3 kg fruit groenten op een dag, zit je al minstens aan 60 gram cellulose, naast andere massavormers. Dat is waarom Juiceman en Jay Kordich en Walker adviseerden om van de voeding met de hardste vezels – groenten – sap te maken, en het fruit in zijn geheel te eten. 
Mijn advies voor dergelijke geïrriteerde darm is, om bv een paar glazen vers geperste groentesappen te drinken – niet nà een maaltijd, maar als een maaltijd. 
Ik maak me geen illusies over de conditie van de darm. Voor veel mensen is regelmatig vasten de beste oplossing om hun darm weer op de sporen te krijgen. Ook vermijden om te veelvuldig te eten, bv. nog maar twee maal, in plaats van drie of vier maal. 
Als mensen me zeggen dat ze geen sappen van wortels en venkel en appel meer verdragen, dan zie ik geen ander antwoord meer dan vasten. Het is mogelijk dat gekookte voeding dàn beter verdragen wordt, maar het zal ook verre van optimaal zijn, omdat het niets doet aan het onderliggend probleem. Het irriteert niet, maar wordt getolereerd.
In ieder geval, als we spreken over rauwe sappen, dan gaat dit nog altijd onder de noemer “Rauwe Voeding”. 
Tenslotte is er nog de factor zuren. Sommige mensen hun mineralenreserve is zo klein, dat ze nauwelijks zuren verdragen. Meestal hebben die mensen een chronisch magnesiumtekort, wat betekent dat zuren uit tomaten, ananas, bessen of andere organische zuren, meteen hinder in maag en darm veroorzaken. Zeker als dan veel half zure en zure vruchten worden gegeten, kan dat bij sommigen  met onprettige ervaringen gepaard gaan – èn energieverlies, diarree… Ook als de slijmproducerende klieren van de darm beschadigd zijn en de darmoppervlakte onvoldoende beschermd is, kunnen zuren nadelige gevolgen hebben. De reden is teveel zuren, te weinig pancreasactiviteit. 
Ik weet dat dit antwoord nog lang niet sluitend is, en dat er nog een grote variatie van andere invloeden is, maar het moet toch worden toegevoegd dat rauwkost een zekere bedachtzaamheid vraagt om het te gebruiken. Maar om het dan te zoeken in gekookte, of gebakken voeding – in beschuiten en levenloze industrievoeding, is toch weer de andere kant opgaan… en dat kan ik niemand toewensen. 
Iedereen zal wel een methode vinden om een minimum aan rauwkost voor iedere maaltijd te gebruiken – al was het maar om de hyperleukocytose te vermijden.
Als bovenstaande opmerking werd gemaakt – omdat men het niet ziet zitten om 100% rauw te eten, dan begrijp ik het. Dat is nooit de bedoeling geweest. Behalve weken en maanden hebben we dat ook nooit zelf gedaan. We weten uit ervaring hoe moeilijk het is om een zuivere en exclusieve rauwe voeding vol te houden. Voor sommigen is het streven om 50, 60 of 80% rauw te eten al een buitengewone keuze. Het is geniaal dat er in de rauwkostwereld zoveel creatieve mensen zijn – maar het  is betreurenswaardig dat de aandacht van velen gericht is naar culinaire superprestaties – meestal met veel teveel vet en eiwitten – terwijl de gezondheidsbeweging zo dicht mogelijk bij de oorspronkelijke voeding probeert te blijven, en extreme combinaties vermijdt. Hoe eenvoudiger, hoe beter, en liefst niet teveel afwijken van de fruit-groente-basis. 
Iedereen die leert luisteren naar zichzelf, zal de antwoorden vinden die men nodig heeft. 
Op voorwaarde dat men de taal van het lichaam verstaat. 

De wijsheid gebiedt :
Rauw eten wat best rauw gegeten kan worden
en koken wat beter gekookt gegeten wordt. 

Allergie , de teller tikt

Wist je dat in de 80er jaren allergie nauwelijks ter sprake kwam? Sindsdien krijgen we te maken met een ware explosie. Wat zit daar achter? 
Nieuwsbrief 36 / 29 juni 2017
Allergie : een toenemend aantal slachtoffers
Miljoenen mensen lijden elk jaar aan allergische symptomen. De oorzaak van hun lijden is dikwijls te wijten aan sommige stoffen in onze omgeving zoals pollen, zaden, grassen, bomen, huisstof, honden, katten, paarden, enz. De meeste mensen proberen de irritaties zo veel mogelijk te vermijden of te verzachten met medicatie.
De mens leeft normaal in symbiose met de stoffen in zijn omgeving en wordt er niet door beschadigd. In sommige mensen die zeer toxisch zijn, worden de slijmvliezen of zenuwuiteinden zeer gevoelig. Wanneer de overgevoelige slijmvliezen met irritatieverwekkers in contact komen, volgt er een reactie.
De kunst bestaat erin, om op een zodanige manier te leven dat je geen vergiftiging uitlokt en de daaruit voortvloeiende gevoeligheid van sommige organen. Het is niet goed de prikkelende factoren te vermijden en gewoon verder blijven bijdragen aan de onderliggende oorzaak van de toxische toestand.
 
In de cursus Voeding en Gezondheid, wijden we enkele lessen aan allergie.
Wat je na deze lessen zou moeten weten is oa: Waarom maar een bepaald aantal mensen gevoelig zijn voor hun omgeving. De antistof – antigen theorie en waarom ze ongeldig is. Waardoor word je gevoelig? Waarom we geen medicatie zouden mogen nemen om de symptomen te verzachten wanneer een allergische reactie optreedt.Wat astmatische bronchitis is en waarom het zich voordoet.Wat eczema is en hoe het uit te schakelen.Wat netelroos is en de rol van ontstekingsreacties in genezing.Waarom maag- en darmallergieën voorkomen en hoe ze uitschakelenAllergie en hyperactiviteit bij kinderen zijn symptomen van vergiftiging.Waarom sommige mensen lijden aan hooikoorts.De rol van eosinofiele cellen in het ontstekingsproces.De stappen die men moet nemen om een keerpunt in de genezing teweeg te brengen wanneer allergie de kop op steekt.
Als je gaat kijken naar de 80er jaren – amper 35 jaar geleden – was een voedingsallergie nog iets ongewoon. Als je ervan hoorde was het meestal een lichte hooikoorts  of milde maagpijn. Meestal betrof het kinderen, die de allergie ontgroeiden voor ze volwassen werden.  
Maar als je kijkt vandaag, is allergie een heel ander verhaal. Miljoenen hebben een of andere intolerantie voor een of ander soort voedsel, en in bepaalde gevallen kan de reactie levensbedreigend zijn. Sommige van de resultaten van het onderzoek kunnen verrassend overkomen. Bv de hoge quotering voor noten – alhoewel pinda’s onder de noten gerekend worden en geen noten zijn… – net na zeevruchten, fruit en groenten (ja, fruit en groenten!) en zuivel. Jawel het is zo verrassend, dat Luc Van Oost zich de vraag stelde waarom zoveel zeer gezonde zaken zo hoog op de allergie-lijst voorkomen. Het vraagt natuurlijk meer ruimte om zo’n onderwerp uit te spitten en alle omstandigheden een voor een uit te spitten… Wie ‘noten’ zegt, moet weten waarover het gaat. Pinda’s: geen noten. Andere noten: hoe gegeten, in welke combinatie en hoeveelheid? Waren het rauwe en verse noten, of waren het ranzige, gebrande en gezouten noten? Heb je ooit gezien hoe gebrande en gezouten noten slechts één vierde kosten van een goed kwaliteit… en hoe zou dit komen? En fruit:  juist hetzelfde verhaal: hoeveel, wanneer, welk, hoe gecombineerd… Het is waar, en Mosséri waarschuwde daar al tientallen jaren geleden voor dat vruchtenzuren onder bepaalde voorwaarden geneutraliseerd worden in gelimiteerde hoeveelheden. Bij een slechte pancreaswerking en een verminderde ontzuring in de dunne darm, kunnen vruchtenzuren wel degelijk irritant zijn. En precies dat komt aan het licht, dat in alle gevallen de gebrekkige werking van één of meerdere klieren moet aangestipt worden. 
Nu kan je het allemaal laten uittesten, maar wat kan men uittesten? Het is zeer complex en de beste manier waarop iedereen het zelf kan uittesten is door het nemen van de pols, zoals beschreven in de laatste NatuurStemmingen. De ontwikkeling van een allergie kan een aanvang nemen in de baby- en kindertijd, in een voedingsgebruik dat geen gelijke tred houdt met de ontwikkeling van de organen. Bv. te snel zetmeel en te snel veel zuren en of producten die een zure secretie vereisen, terwijl er geen bescherming is tegen deze zuren, kan een blijvende beschadiging creëren. Dan kan dat fruit op zich erg gezond zijn, maar zonder een goed werkende pancreas om de zuren te neutraliseren, en zonder een goede met slijm bedekte darm, kan het de bron van moeilijkheden zijn: jeuk in de mond, zwelling van de lippen, vastzittende neus, hooikoorts, duizeligheid, maag- en darmkrampen, braken en diarree.
Er is natuurlijk niet alleen het risico om allergie in de wieg en opgroeiend te ontwikkelen. Studies tonen aan dat 15% van de nieuwe allergiemeldingen ontwikkeld zijn na de leeftijd van 18 jaar. En sommige van die allergieën zijn niet eens opgebouwd door voeding, maar door toxines. 
Wellicht is het juist, wanneer Dr Tilden stelde dat “de oorzaak van iedere ziekte in intoxicatie ligt”.  En dat wordt in de nieuwe Natuurstemmingen “Detox je Gezond” naar voor gebracht.

Ziekte & Detox

Wanneer we verstikken in ons afval, is ziekte de bevrijdende actie van het lichaam om het lichaam te reinigen. “We mogen niet eerder genezen van ziekte, dan voor ziekte ons beter heeft gemaakt.”
Nieuwsbrief 51 / 7/11/2017

Ziekte is geen kleinigheid. Als je al het lijden, de pijn, het ongemak en de impact op de levenskwaliteit bij elkaar telt, kom je tot de ontdekking dat het je leven ten diepste raakt… En dan stel je de vraag “waarom”. Wat is de reden achter al die moeilijkheden? Dr. Tilden was daar klaar en duidelijk in: “het is de intoxicatie die zich in de bloedstroom manifesteert.” Ongeacht of het gaat over Hart- en Vaatziekten, Kanker, Ontstekingen… telkens kom je terecht bij intoxicatie, vervuiling, obstructie, plaque… binnen het lichaam.
Het schijnt dat het begrip intoxicatie een plaats verworven heeft in de manier van denken over het ontstaan en de reden van bestaan van ziekte. Tenminste als ik dat kan afleiden van de massa recepten die rondgaan om te detoxen. In één boek vond ik meer dan 100 smoothierecepten “om te detoxen”.
Oude natuurgeneeskundigen wisten al dat intoxicatie aan de basis van de meeste ziekten lag en dat ziekte een eliminatiecrisis was die niet bestreden moest worden.
Om te beginnen kan men zich de vraag stellen wat de precieze definitie is van toxiciteit voor het lichaam? In een artikel las ik dat zowat alles toxisch kan zijn, zelfs water als men er teveel van drinkt. Is het waar dat alles wat “te” is, een probleem kan vormen en een toxiciteit veroorzaakt?
Laten we te rade gaan bij Dr. Tilden die aan de basis ligt van de stelling dat intoxicatie de bron is van alle ziekten.
Het is moeilijk te zeggen wat het belangrijkste mechanisme in de mens is om de gezondheid te vrijwaren en zich te beschermen tegen ziekten. Hyppocrates ging er vanuit dat het de lichaamssappen waren. Hij had, steunend op de opvattingen van zijn tijd, een systeem ontwikkeld dat handig was om mee te werken. Meer dan 2000 jaar heeft dit principe centraal gestaan in de natuurgeneeskunde. Bijna alle therapieën zijn gericht op ontgiften. Het lichaam moet zijn gifstoffen vrijgeven en dan kan alles weer naar behoren functioneren. Wat Dr. Tilden heeft gedaan is daar een moderne en aanvaardbare variant op maken, die geheel in overeenstemming is met de wetenschappelijke inzichten. In de klassieke geneeskunde wordt deze visie op ziekte verworpen, omdat ziekte daar wordt gezien als een te bestrijden vijand, veroorzaakt door bacteriën, virussen of andere organismen die ons bedreigen. Weinig dokters erkennen de invloed van voeding, toxines, zelfs medicijnen in het ontstaan van ziekte.
Een techniek uit het verleden is de aderlating: d.i. letterlijk het vervuilde bloed uit het lichaam laten vloeien. Deze techniek, die gelukkig stopgezet is, heeft aan duizenden mensen het leven gekost, zelfs aan presidenten van de Verenigde Staten die hun gezondheid in handen van de toenmalige medici legden.
Kneipp en Priesnitz hebben met hun waterbehandeling de huid geprikkeld en zijn, zonder het zelf te beseffen, gebruik gaan maken van reflexologische prikkeltherapieën. Door de verbetering van de bloedcirculatie zijn ze de lichaamstemperatuur gaan regelen. De reflectorische reacties op de organen, stimulering van de bloedcirculatie, verbetering van de lichaamstemperatuur, maar ook de prikkeling van het zenuwstelsel maakten het mogelijk met deze eenvoudige methodes mensen met water te genezen.
Zowel de Chinezen als Hyppocrates, maar ook Kneipp en Priesnitz, hebben via hun systeem de zelf genezende kracht aangewakkerd. Is dat wat we moeten doen, als we geconfronteerd worden met ziekte, of moeten we de raad van TC Fry volgen “Doe iets, door niets te doen”, dit is vasten, rusten, en alles aan de kant zetten.  En wat heeft dat te maken met intoxicatie? En hoe staan wij het lichaam toe zichzelf te ontgiften? Maken we daarvoor gebruik van kruiden, water, vasten, voeding …?
Dat alles staat beschreven in het laatste themanummer over Detoxen: een verhelderende studie van het lichaam, het leven en alles wat daarvoor is gegeven. Het blijft altijd boeiend. En het vermijdt dat we achter het net vissen !

Zuiver je lichaam – verbeter je gezondheid.

Nieuwsbrief 27 / maart 2017

Dat is de formule. Het is zo simpel. Dr. Tilden zag “intoxicatie” als de basis voor elke ziekte.
En van waar komt die intoxicatie – terwijl je toch zo zuiver mogelijk leeft?
24 uur op 24 produceert je lichaam afval.
24 uur op 24 is het bezig zich te reinigen.
Als iemand zeer gezond is, houdt de lichaamsreiniging gelijke tred met de productie van toxines.
Als iemand vermoeid, gestresseerd, uitgeput, verzwakt is… bestaat de kans dat toxines onvoldoende verwijderd worden en accumuleren… en tenslotte je zwakste systeem treffen.
Acute ziekte is dan meestal het middel waarmee je lichaam helpt om deze accumulaties eruit te gooien. 
Maar we kunnen er veel aan doen om ons lichaam te helpen zichzelf in optimale conditie te houden, en op nummer één staat : zo weinig mogelijk aanleiding geven tot accumulaties – en op nummer twee : de instrumenten verschaffen om de intoxicatie te draineren.
Detoxen is echt iets voor de lente. Met detoxen wordt bedoeld :  acties ondernemen om de uitstoot te vergemakkelijken.  Zuiver water, sappen, rusten, ademen, voedingsaanpassingen…
Je kunt  je lichaam zuiveren door je te ontdoen van afvalstoffen. Het resultaat is : een beter denkvermogen en geestelijke helderheid, een mooiere huid, een beter humeur, het opruimen van de hangende klachten en ongemakken, om de basis te leggen voor genezing in de diepte. 
Wil je dit hele mechanisme beter begrijpen? 
Lees dan de vertaling van Tildens’ boek “Intoxicatie, de basis van alle ziekten”.

PS. Gisteren ving ik in een gesprek op dat het nu toch allemaal zoveel beter gaat. Veel mensen willen vegetarisch eten, eten meer fruit… Er moet in ieder geval nog veel gebeuren. Mijn indicator is : zolang ziekenhuizen blijven uitbreiden, ervaar ik het als een tijd met vèèl werk ! Iedereen kan iets doen – er is nog veel dat verbeterd kan worden en elke verbetering juich ik toe. 
Een positief signaal kreeg ik gisteren van Luc van Oost. Hij had aardappels bij de apotheker (in Kallo) gekocht ! Het waren voorlopig nog maar alleen aardappels, maar ik hoop dat hij zijn assortiment nog een beetje gaat uitbreiden:-)

Diabetes, daar ben je dan !

Diabetes, gekend als “suikerziekte” wordt vaak toegeschreven aan industrieproducten en geïsoleerde suikers. Hoewel deze hier wel een rol in spelen, zijn ze niet de eerste oorzaak. Verrassend genoeg wordt deze meestal over het hoofd gezien. 
Naar een artikel van de PCRM in de Nieuwsbrief van 27/1/2018
Daar heb je dan Diabetes !
In voorbereiding van de komende nieuwe nummers van NatuurStemmingen, Zuivelvrij (maart 2018) en Suikervrij (juni 2018) komt ook het onderwerp “Diabetes” in de studie voor. Op de blog van Dr. Neil Barnard, oprichter van het Physicians Committee for Responsible Medicine, pakt hij uit met “Diabetes here I come.” Hij verwijst naar een reclame spotje waar deze woorden werden geschreven op een koffietas… Maar zegt hij “Beter dan deze woorden op een occasioneel kopje koffie te schrijven, moeten we ze daar plaatsen waar ze thuis horen.” ” Met 422 miljoen volwassenen lijdend aan diabetes in de hele wereld zou ik deze vranke waarschuwing willen zien op de meest diabetogene voedingsmiddelendie deze globale epidemie uitlokken.” 
Om te beginnen op : Rood Vlees: Diabetes here I come. Een toevoeging van meer dan een halve portie rood vlees per dag (+50 gram) verhoogt het risico op type 2 diabetes met 48 percent, volgens een studie. Het verminderen van het eten van rood vlees resulteerde in het verlagen van het risico op diabetes. Veel andere studies volgen hetzelfde pad. Eieren: Diabetes here I come. Een andere recente studie kwam tot de conclusie dat drie of meer eieren per week feet risico op  type 2 diabetes met 39 percent verhoogt. Dit is slechts één van de vele studies die eierconsumptie in verband brengt met diabetes.Zuivel, Kip, en Vis: Diabetes here I come. Een studie van enkele maanden geleden stelde vast dat bij mensen die de meeste dierlijke eiwitten gebruikten, het risico op type 2 diabetes met 13 percent verhoogde. Maar deelnemers die 5 percent van hun eiwitten vervingen met eiwitten uit groenten verminderden hun risico op diabetes met 23 percent.Er is overvloedig en overtuigend bewijs dat dierlijke producten het risico op diabetes doen toenemen, terwijl plantaardige voedingswijzen gewoonlijk diabetes voorkomen of het risico verlagen.
Het is niet sympathiek om op mensen hun bord te kijken en advies te geven over de do’s en dont’s, maar het zou misplaatst zijn om de ogen te sluiten voor de feiten en de andere kant op te kijken, terwijl er ieder jaar maar liefst 1,5 miljoen nieuwe diagnoses van type 2 diabetes worden gesteld, met ieder jaar honderdduizenden doden. Voorkomen is nog altijd beter en gemakkelijker dan genezen. Maar zelfs als de diagnose is gesteld, zijn er meestal nog opties om diabetes om te keren – in de eerste plaats met voedingsaanpassingen. 
Blijft de vraag :
Veroorzaakt Suiker diabetes ? 
De recente film What the Health  doet de vraag stelen of het nu eigenlijk suiker is of koolhydraten in het algemeen, of industriële producten die diabetes  veroorzaken. 
Dat deze link wordt gelegd is te begrijpen. De bloedsuikerspiegel is hoog bij diabetes, awarder gemakshalve de lijn wordt doorgetrokken naar de suikersols uitlokkende factor voor het ziekteproces.  Nochtans zetten de belangrijkste diabetes-onderzoekscentra en organisaties er een ander licht op . De American Diabetes Association en Diabetes UK hebben de link met suiker – glucose – koolhydraten van de hand gedaan als een “mythe,” evenals het Joslin Diabetes Center, dat schreef, “Diabetes is niet veroorzaakt door het eten van teveel suiker.” Deze en andere organisaties hebben zich ingespannen om het publiek in te lichten over de oorzaken van diabetes en de rol die voeding speelt in de ontwikkeling  van diabetes. Industriesuiker en industriële producten liggen zwaar onder vuur – zeker als je begrijpt dat bij een groot deel van het publiek voorbereide producten meer dan 50% van hun dagelijkse voeding betekent. Maar stellen dat “suiker” en “koolhydraten” het lichaam schade toebrengen is een brug te ver en het resultaat van een campagne die glycaemie-fobie kan genoemd worden : een angst voor koolhydraten – terwijl het menselijk lichaam voor 90% draait op koolhydraten… 
Bestudeer het leven van al diegenen die in plaats van koolhydraten meer eiwitten hebben gepredikt… en je ontmoet de ware voedingshorror. 

Vind je balans

Schiet je voeding tekort, of is het je opname? Wat is de oorzaak van voedingstekorten?
Nieuwsbrief 27/2/2018
Vind de balans voor gezondheid
In de aanloop van de publicatie van NatuurStemmingen ZuivelVrij en de gelijknamige voordracht, zijn enkele nieuwsbrieven geweest die reeds wezen op de nadelen van het regelmatig gebruik van zuivelproducten door volwassenen. De reacties die we daarop kregen, waren zeer divers: van verbolgen en verbijsterd dat we iets negatief konden vertellen over een dergelijk maagdelijk product, waar alle dieren hun leven mee beginnen, over “waar we het gaan zoeken om nog iets te vinden dat we kunnen bekladden”, tot zeer dankbare, bevestigende reacties van mensen die hun zuivelgebruik hadden stopgezet en de positieve resultaten die dit heeft opgeleverd. 
Nog eens bewijst het dat het onmogelijk is om voor iedereen goed te doen… Ik kan in ieder geval zeggen, dat ik dit nummer (als gewezen Melkbrigadier) bij voorrang heb willen publiceren en ik verbaas er mij over dat ik het in de 36 jaar Groene Dag nooit op die manier heb in de kijker gezet – misschien omdat ik wist dat ik er mijn vingers zou aan verbranden. Maar dat heb ik dus nu gedaan, en meer dan ooit is er een wetenschappelijke basis voor om het gebruik van zuivel niet zomaar een beetje te verminderen, maar stop te zetten, voor alle redenen : ethische, ecologische, gezondheidsredenen…
Om bovenstaande titel al toe te lichten, voeg ik erbij dat melk het product is dat voedingstekorten veroorzaakt. Calcium bv. Alle internationale vergelijkende studies zijn unaniem : de landen waar het meeste melk wordt gebruikt, kennen de hoogste percentages van bot- en beenderziekten, vnl. osteoporose. 
Maar melk staat daarin niet alleen. Alle industrieproducten worden gekenmerkt door een algemene armoede aan andere voedingsstoffen dan alleen maar de grote drie – koolhydraten, eiwitten en vetten. Bovendien zijn deze dikwijls in dergelijke slechte staat, dat het een wonder heet dat mensen daar niet meteen onder lijden, maar dat hun gezondheid na jaren beetje bij beetje uitgehold wordt, terwijl de systemen van het lichaam al het mogelijke gedaan hebben om de ineenstorting zo lang mogelijk uit te stellen. Waarschijnlijk hebben we er met z’n allen mee te maken en als dat de voeding was in onze jeugd, waarop de toekomst moest worden gebouwd… valt er niet veel goed te verwachten. 
Maar als we dit eenmaal hebben begrepen, moeten we gaan voor echt voedsel – zodat ons lichaam voorzien wordt van materialen waarmee het gezondheid kan bouwen – ook al kan het niet alle misbruiken van het verleden goed maken. 

Page 1 of 2

Mogelijk gemaakt door WordPress & Thema gemaakt door Anders Norén